“ไม่ได้ มันอันตรายเกินไป หัวหน้า! ถ้าให้คนกลุ่มนั้นในหุบเขาหมอเทวดารู้ตัวตนของท่าน พวกเขาย่อมเป็นอันตรายต่อท่านอย่างแน่นอน”
มู่เฉียนซีกล่าว “มิเช่นนั้น! เจ้าคิดว่าข้าจะเปลี่ยนชุดเปลี่ยนหน้ามาทำอะไร?”
“ที่จริงแล้วหัวหน้าไม่จำเป็นต้องเสี่ยงหรอก แค่หาอัจฉริยะจากหอหมอปีศาจมาสักสองสามคนก็ได้แล้ว”
มู่เฉียนซีกล่าว “ครั้งนี้ข้าจำเป็นต้องไปด้วยตัวเอง มันสำคัญมาก!”
จินซ่านซ่านยิ้มและกล่าวว่า “หัวหน้าท่านคิดวางแผนที่จะบุกเข้าไปในนั้นและทำลายหุบเขาหมอเทวดาในคราวเดียวใช่หรือไม่”
“ดูเหมือนว่าหัวสมองของเจ้าจะถูกฝึกฝนมาเป็นอย่างดี” มู่เฉียนซียิ้มบางๆ
“แต่หัวหน้า นั่นเป็นถึงหุบเขาหมอเทวดาขุมกำลังสำนักนิกายระดับสอง พวกท่านสองคนจะจัดการเรื่องนี้กันเองได้หรือ?”
“ขอเพียงพบสิ่งสำคัญ ก็จะสามารถจัดการได้อย่างแน่นอน!”
“หัวหน้า! ข้าเชื่อในตัวท่าน! มีคำสั่งอะไรท่านบอกมาได้เลย!” จินซ่านซ่านนั้นเลื่อมใสในตัวมู่เฉียนซีอย่างถึงที่สุด
เรื่องนี้ หากเป็นผู้อื่น ก็ใช่ว่าจะสำเร็จเสมอไป
แต่เขารู้ว่าหัวหน้าจะต้องทำได้อย่างแน่นอน วันที่หุบเขาหมอเทวดาจะล่มสลายอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม เขาเพียงรอเวลาจุดประทัดก็พอแล้ว
“เช่นนั้นฟังให้ดี” มู่เฉียนซีเริ่มมอบหมายภารกิจ
จวินโม่ที่กําลังกินอยู่ยกมือขึ้นและกล่าวว่า “ข้าไม่เห็นด้วย ทำไมชื่อปลอมของข้าถึงชื่อว่ามู่เสี่ยวโม่ ชื่อนี้มันไร้เดียงสาเกินไป!”
มู่เฉียนซีกล่าว “แล้วเจ้าจะชื่ออะไร