“ซีเอ๋อร์สบายใจได้! ข้าเป็นกระบี่ที่คมกริบเล่มหนึ่งของตำหนักเป่ยหาน อีกทั้งยังเป็นกระบี่ที่จะไม่หักหลัง นอกเสียจากพวกนั้นมีหลักฐานอย่างแน่นหนา ฉะนั้นแล้วพวกเขาไม่มีทางสงสัยมาถึงข้าอย่างแน่นอน” หลิงตอบ
“แต่ทว่าอาการบาดเจ็บของอารองนั้นหายดีอย่างรวดเร็วนัก ข้าจะทำให้ท่านแสร้งทำเป็นบาดเจ็บต่อไปก่อน” นางไม่อยากที่จะให้อารองต้องเผชิญความเสี่ยงแม้เพียงเล็กน้อย
หลิงกล่าว “เช่นนั้นก็ต้องให้ซีเอ๋อร์จัดการให้แล้ว”
หลิงที่ได้รับบาดเจ็บหนัก และรักษาอาการบาดเจ็บอยู่ที่ทวีปเหลยโจว แล้วเขาก็ได้ถูกคนของตำหนักเป่ยหานพบตัวเข้า จากนั้นก็ได้พาตัวเขากลับไปรักษา
มู่เฉียนซีมองเงาร่างของหลิงที่หายไปในมิติส่งตัวระยะไกล นัยน์ตาของนางได้ฉายแววแห่งความหม่นหมองออกมาแวบหนึ่ง ทุกครั้งที่นางได้พบกับอารองมักจะจบลงด้วยการจากกันไปอย่างเร่งรีบ
แขนข้างหนึ่งอ้อมมาจากด้านหลังของนางมาจนถึงตรงเอว จากนั้นก็ได้ดึงตัวนางเข้าไปในอ้อมกอดอันกว้างใหญ่และคุ้นเคย
“ไม่ต้องห่วง!” เขาไม่เข้าใจการปลอบประโลมสตรี จึงทำเพียงกล่าวออกมาเพียงสามคำด้วยน้ำเสียงที่ทุ้มต่ำ
มู่เฉียนซีพยักหน้าแล้วกล่าว “อื้ม! อารองจะไม่เป็นอะไรอย่างแน่นอน”
เมื่อกลับมาถึงหอหมอปีศาจ จิ่วเยี่ยได้โอบมู่เฉียนซีเอาไว้และกล่าวที่ด้านข้างหูของนางด้วยเสียงทุ้มต่ำ “ข้าจะทำให้ซีมีกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ที่สมบูรณ์เล่มหนึ่ง”
มู่เฉียนซีตะลึงงัน เขาคงจะไม่….
“ไม่มีร่องรอยของจ
