“เฝ้าติดตามสังเกตการณ์อย่างใกล้ชิด และตรวจสอบ!” หลิงกล่าว
“ยังไม่ทันได้เข้าไปในสนามรบโบราณ ท่านก็จะทำให้ฝ่ายตรงข้ามสูญเสียไปคนนึงแล้ว ท่านอาต้องถูกสงสัยเป็นแน่”
“หญิงผู้นั้นแฝงไปด้วยเจตนาร้าย อารองกลัวว่านางจะเป็นปัญหาต่อซีเอ๋อร์” หลิงขมวดคิ้วพลางกล่าว
“แต่ข้าคิดว่าสถานการณ์ของอารองจะยิ่งอันตรายมากขึ้น ข้าไม่อยากให้อารองมีอันตรายเช่นนั้น”
“รอให้เข้าไปในสนามรบโบราณก่อน อารองจะกำจัดอวี้จีให้สิ้นซากอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวเลย แล้วค่อยบอกพวกเขาว่าเฟิงอวิ๋นซิวเป็นคนทำ”
ครั้งนี้หลิงยอมอ่อนข้อให้เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าว “อารอง ท่านต้องระวังตัวให้มาก”
“คนที่ต้องระวังตัวให้มากก็คือซีเอ๋อร์ที่อยู่ข้างกายหมาป่าอย่างเฟิงอวิ๋นซิวนั่น อารองไม่ได้บังคับให้ซีเอ๋อร์ออกไปจากเขา แต่ซีเอ๋อร์ต้องระวังตัวเอาไว้ให้มาก อย่าให้เขาเอาเปรียบได้ อีกอย่าง……”
“ใคร!” หลิงยิ่งพูดก็ยิ่งตื่นเต้นจนกลิ่นอายของตนเองรั่วไหลไป และถูกเฟิงอวิ๋นซิวจับได้
ฟึ่บ! คมธนูดอกหนึ่งพุ่งทะลุหน้าต่างห้องมู่เฉียนซีเข้ามาตรงไปยังหลิง
หลิงกล่าวอย่างไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง “เจ้าเด็กบัดซบ กล้ามาขัดจังหวะในตอนที่ข้าคุยกับซีเอ๋อร์ อยากจะฆ่ามันให้ตายนัก”
มู่เฉียนซีกล่าว “อารอง ท่านกลับไปก่อนเถอะ ตอนนี้ไม่ควรที่จะทะเลาะกับเฟิงอวิ๋นซิว”
ปัง! ในตอนนี้เองซวนอีก็พรวดเข้ามา และหลิงก็ได้อันตรธานหายไปแล้ว
ทว่า ต้องมีคนเข้ามาแน่ ๆ ซวนอีง้างธนู
