พอใจเป็นอย่างมาก เจ้าอัปลักษณ์ผู้ใส่หน้ากากปิดบังใบหน้าผู้นี้เป็นใครกันแน่ กล้าอยู่ชิดใกล้หลานสาวของเขาเช่นนี้ รนหาที่ตายยิ่งนัก!
ครั้นแล้วพวกเขาก็มาถึงสนามรบโบราณอย่างราบรื่น สนามรบโบราณที่ห้ากับสนามรบโบราณที่สี่ไม่ได้ต่างกันมากนัก เป็นซากปรักหักพังจากการเกิดสงคราม มีหญ้าขึ้นรกร้าง
อวี้จีกล่าว “พวกข้าตำหนักเป่ยหานจะมุ่งหน้าไปทางเหนือ น้องอวิ๋นซิวจะไปกับพวกเราหรือไม่ ?”
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าว “ไม่จำเป็น!”
กล่าวจบ เฟิงอวิ๋นซิวและพวกก็มุ่งหน้าไปทางตะวันออก
ส่วนหลิงในตอนนี้มองตามหลังพวกเขาไป และไม่มีทีท่าที่จะออกเดินทาง อวี้จีจึงกล่าวขึ้นว่า “หลิง เป็นอะไรไป เจ้าชื่นชอบสาวน้อยธิดาเทพผู้นั้น หรือว่าชอบน้องอวิ๋นซิวกันล่ะ ถึงได้ทำท่าทางอาลัยอาวรณ์เช่นนี้!”
“หุบปาก!” หลิงกล่าวอย่างดุดัน
กล่าวจบ ร่างของเขาก็จากไปอย่างรวดเร็วดุจดั่งสายลม
มู่เฉียนซีรู้สึกประหลาดใจมาก พวกเขาเข้าสนามรบโบราณมาแล้วจะสำรวจหากระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์อย่างไร
หรือว่าพวกเขาจะมีมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพนิรันดร์ติดตัวอยู่เหมือนกับนาง
ผลสุดท้าย เฟิงอวิ๋นซิวก็เอาศิลาที่เหมือนเปลวไฟออกมา
เขาวางศิลานั้นลง และเปลวไฟก็ได้ลุกลามไปทั่วทั้งบริเวณ มีเพียงใจกลางของศิลานี้และพื้นที่ที่พวกเขายืนอยู่เท่านั้นที่ไม่มีเปลวไฟลุกลาม
มู่เฉียนซีกล่าวถามด้วยความสงสัยว่า “สิ่งนี้คืออะไรเหรอ ?”
ซวนอีกล่าว “แม้แต่ศิลาเทพอัคคีเจ้าก็ไม่รู้ เจ้ายังคิดอ
