มู่เฉียนซีกล่าว “ไม่มีสิ่งใดที่เป็นไปไม่ได้ ข้าเป็นนักปรุงยา แต่พวกเจ้าเป็นผู้ที่ไม่เชี่ยวชาญในเรื่องนี้ การสงสัยผู้อื่นสุ่มสี่สุ่มห้าเช่นนี้มันไม่ดีนะ”
“นักปรุงยา สาวน้อยอย่างเจ้าเพิ่งจะอายุสิบกว่าปี จะสามารถอยู่ในระดับใดกัน ?” ซวนอียังคงไม่เชื่อ
มู่เฉียนซีเกียจคร้านที่จะสนใจเขา เพราะผู้ที่ตัดสินใจเรื่องนี้ได้นั้นไม่ใช่เขา แต่เป็นนายน้อยของเขา
มู่เฉียนซีมองเฟิงอวิ๋นซิวและกล่าวถามว่า “จ้าตกลงหรือไม่ ?”
เฟิงอวิ๋นซิวมองดูหญิงสาวที่หน้าตาแพรวพราวผู้ที่อยู่ตรงหน้า รอยยิ้มบนใบหน้าของนางนั้นงดงามจนทำให้เขาหวั่นไหว
นางทำหน้าตาเช่นนั้น ดูเหมือนว่าเขาไม่อาจจะปฏิเสธได้แล้ว
เขาพยักหน้าพลางกล่าว “ได้!”
“ตอบตกลงแล้วไม่อาจกลับคำได้แล้วนะ เช่นนั้นข้าจะไปเตรียมยา”
ครั้นแล้วมู่เฉียนซีก็เดินออกไป บุรุษผู้นี้หน้าตาโดดเด่นอย่างมิอาจเทียบได้ สถานะตัวตนไม่ธรรมดา ไม่ใช่คนที่เชื่อคนแปลกหน้าได้ง่าย ๆ
ทว่า นางกลับเสนอความต้องการนี้ออกมาอย่างลวก ๆ นี่เป็นเรื่องเกี่ยวกับชีวิตของเขา และเขาก็ตอบตกลงแล้ว
ไม่ได้ให้นางรับประกันสิ่งใด ไม่ได้ไต่ถามสิ่งใด ไม่ได้ตรวจสอบความเป็นมาของนาง เขาก็ตอบตกลงแล้ว
มู่เฉียนซีเอามือลูบคลำใบหน้าของตัวเอง ถึงแม้ว่าท่านพ่อท่านแม่จะให้ใบหน้าที่งดงามนี้ให้กับนาง แต่นึกไม่ถึงเลยว่ามันจะมีประโยชน์เช่นนี้
ทำให้คนหลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้นได้ถึงเพียงนี้ เกรงว่าชายผู้นี้คงจะสนใจคนที่หน้าตาคล้ายนาง
