กรี้ยวแล้ว
ผู้นำจื่อกล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยวว่า “พวกเจ้าหุบเขาหมอเทวดานี่ดีเยี่ยมจริง ๆ นึกไม่ถึงว่าจะขุดหลุมพรางใหญ่เช่นนี้ให้พวกข้าตกลงไปได้ คนเช่นนั้นพวกเจ้าก็กล้าที่จะล่วงเกิน ข้านับถือพวกเจ้าจริง ๆ”
หัวใจของซางเวิงเต้นแรงขึ้น หรือว่าสองคนนั้นจะปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งแล้ว
ซางเวิงกล่าว “มีอะไรก็ค่อยว่ากัน นุ่มนวลกันสักหน่อยสิ”
“นุ่มนวลอย่างนั้นเหรอ! เหอะเหอะเหอะ หากพวกมันตามมาฆ่าเจ้าถึงที่ พวกเจ้าจะรับมือเช่นไร เป็นหุบเขาหมอเทวดาของพวกเจ้าที่เป็นคนสั่ง เจ้าบงการข้า พวกเจ้าหุบเขาหมอเทวดาก็อย่าคิดเอาตัวเองออกจากเรื่องนี้เลย!”
ตอนนี้คนของกองกำลังผู้นำเจ็ดอสูรก็สูญเสียไปมาก แน่นอนว่าไม่มีความคิดที่จะทำเรื่องใหญ่โต ดังนั้นหลังจากที่พ่นวาจาดุร้ายออกมาพวกเขาก็จากไปทันที
ในขณะเดียวกันนั้นก็ได้ทำให้ผู้อาวุโสซางตกตะลึงพรึงเพริดไป “รีบปล่อยตัวคนของสำนักศึกษาอันดับหนึ่งแห่งเหลยโจวพวกนั้นเร็วเข้า”
การลงมือกับมู่เฉียนซีครั้งนี้ล้มเหลวลงแล้ว หากจะลงมืออีกครั้งเกรงว่าจะต้องปรึกษากับท่านผู้เฒ่าก่อน หรือไม่ก็เปลี่ยนจากสงครามให้เป็นสันติภาพ เปลี่ยนความแตกแยกให้เป็นความสามัคคี
มู่เฉียนซีรักษาตัวอย่างสงบ กินสิ่งที่ดีที่สุดและใช้สิ่งที่ดีที่สุด ก็ไม่รู้ว่าชิงอิ่งกับผู้อาวุโสโม่และพวกเป็นเช่นไรบ้าง
นางอยากจะออกไปให้เร็วที่สุด ทว่า นายน้อยที่นี่ยังไม่ฟื้นขึ้นมาเลย
นางอยากจะดูสักหน่อยว่าอาการบาดเจ็บของคนผู
