ี่มีระดับสูงกว่ามันเช่นนี้ มันก็แทบจะกระอักเลือดเช่นกัน
“ข้าจะไม่ขี้เกียจอีกต่อไป ข้าจะพยายามฝึกฝน ข้าจะเลื่อนขั้นระดับสี่ ระดับห้า ระดับหก……” เสี่ยวหงตะโกนด้วยความโกรธ
และในขณะที่มู่เฉียนซีกับพวกกำลังเผชิญหน้าอยู่กับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสี่ที่ขวางทางอยู่นั้น คนของกองกำลังผู้นำเจ็ดอสูรก็ไล่ตามมาทันพอดี
ครั้งนี้ผู้ที่นำมายังคงเป็นผู้นำจื่อของกองกำลังผู้นำเจ็ดอสูร พลังความแข็งแกร่งนั้นอ่อนแอกว่าอาจารย์ใหญ่เหลยเล็กน้อย
ผู้นำจื่อมีใบหน้าที่หยาบกร้าน บนร่างกายมีกลิ่นอายแห่งจิตสังหารที่รุนแรงมาก
สายตาของเขาจับจ้องไปที่มู่เฉียนซี เขากล่าว “ก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าสาวน้อยอย่างเจ้าไปทำสิ่งใดให้พวกหุบเขาหมอเทวดานั่นโกรธเข้า นึกไม่ถึงว่าพวกนั้นจะสติฟั่นเฟือนเสนอเงื่อนไขที่ดีงามเช่นนี้เพื่อให้พวกข้ามาฆ่าเจ้า”
เป็นแค่สาวน้อยผู้มีพลังจักรพรรดิแห่งภูตระดับสอง ต่อให้ฝ่ายตรงข้ามมีองครักษ์ที่แข็งแกร่งปกป้องอยู่ แต่การที่หุบเขาหมอเทวดาขี่ช้างจับตั๊กแตนเช่นนี้ ช่างเล่นใหญ่เกินไปจริง
มู่เฉียนซีกล่าว “ผู้นำหลานอยากจะรู้จริง ๆ เหรอ หุบเขาหมอเทวดาอยากจะฆ่าข้า พวกเขาลงมือเองก็ได้แล้ว แต่กลับยืมมือของกองกำลังผู้นำเจ็ดอสูรมาฆ่าข้า ผู้นำจื่อไม่สงสัยบ้างเลยเหรอ ?”
“ผู้นำจื่อ เป็นถึงผู้นำตัวจริงของกองกำลังผู้นำเจ็ดอสูร คงจะไม่โง่เหมือนอย่างผู้นำหลานหรอกกระมัง!”
ผู้นำจื่อขมวดคิ้วขึ้น เขาก็เคยนึกสงสัยเรื่องนี้อยู่
