ากขึ้นเรื่อย ๆ
บัดซบ! หุบเขาหมอเทวดาต้องการฆ่านางถึงกับต้องขนกองกำลังคนมามากมายเพียงนี้เลย
“ไป!” มู่เฉียนซีกล่าว
ตอนนี้พวกเขาอยู่ส่วนในของป่าเชียนโยวแล้ว มู่เฉียนซีมองไปด้านหน้า ส่วนลึกของป่าเชียนโยวที่มีต้นไม้สีเข้มอยู่เบื้องหน้า นางกล่าว “นั่นคงจะเป็นป่าเชียนโยวดึกดำบรรพ์ที่ท่านผู้อาวุโสโม่ได้บอกเอาไว้สินะ ที่นั่นยิ่งอันตรายกว่า และสมุนไพรวิญญาณก็มีเยอะมากด้วย!”
พลังวิญญาณของนางรับรู้ได้ว่าศัตรูที่กำลังไล่ตามอยู่ด้านหลังนั้นเข้าใกล้มาเรื่อย ๆ แล้ว อีกทั้งยังกางตาข่ายอีกด้วย ไม่ว่าพวกเขาจะไปทางไหนก็จะติดกับดักพวกนั้น มีเพียงทางเดียวก็คือเข้าไปในป่าดึกดำบรรพ์นี้
มู่เฉียนซีกำหมัดแน่น มีเพียงแค่ทุ่มหมดหน้าตักเท่านั้นแล้ว
นางกล่าว “ชิงอิ่ง พวกเราเข้าไปด้านในสุดกันเถอะ ข้าก็แปลกใจกับป่าดึกดำบรรพ์แห่งนี้มากเหมือนกัน”
“ได้!” ชิงอิ่งพยักหน้า ดวงตาของเขามองไปที่มู่เฉียนซี
“ไม่ว่าจะเกิดอันตรายใด ข้าจะปกป้องเฉียนเอง”
