็เป็นเพราะว่ามันผลหวายมหาจักรพรรดิสวย ดูท่าจะไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อแล้ว
หลานเยว่หรูน้ำตาคลอเบ้าขึ้น “ขะ ข้าไม่ได้ตั้งใจ ข้าก็แค่เห็นว่ามันสวยก็เลยอยากจะได้ก็เท่านั้นเอง ตกลงแล้วข้าทำผิดอะไร ?”
“คิดอยากจะได้ของของคนอื่น ก็ผิดแล้ว ยังมีหน้ามาถามข้าอีกว่าผิดอะไร สมองเจ้ากลวงหรือยังไง” แสงเย็นวาบผ่านดวงตาของมู่เฉียนซี
ไป๋อวี้ฉิงกล่าว “ถ้าหากสมองเจ้ากลวง ข้าว่าน่าจะกลวงหลายที่เลยล่ะ ไม่รู้จริง ๆ ว่านางคิดจะวุ่นวายอะไร”
“บัดซบ นี่พวกเจ้ากล้ารังแกคุณหนูใหญ่ของพวกข้างั้นรึ” ในตอนนี้เอง เสียงตะคอกอันโกรธเกรี้ยวอีกเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น
จากนั้นกองกำลังกลุ่มใหญ่ก็มาถึง ความพร้อมของกองกำลังฝ่ายตรงข้ามนั้นไม่แพ้ผู้อาวุโสโม่เลย
ชายผู้เป็นผู้นำนั้นเป็นชายวัยกลางคนหน้าตาคล้ายผู้หญิง ใบหน้าอ่อนโยนอย่างที่สุด สวมชุดคลุมยาวลายดอกไม้สีฟ้า
“บัดซบ! นึกไม่ถึงว่าจะมีคนกล้ารังแกบุตรสาวของข้า”
ทางฝ่ายนี้มีกำลังคนมาเสริม ทำให้สถานการณ์ของพวกเขานั้นแย่มาก
หลานเยว่หรูวิ่งเข้าไปซบอกผู้นำหลานราวกับลูกนก นางกล่าว “ท่านพ่อ ข้าอยากได้ผลสวย ๆ นั่น แต่พวกเขาไม่ให้ข้า ฮือ ฮือ ฮือ!”
“ข้อชอบมัน ชอบมันมาก ลูกนกห้าสีตัวนั้นก็บินหนีไปแล้ว หากข้าไม่ได้ผลสวย ๆ นี่อีก ชีวิตนี้ขอข้าจะมีความหมายใด”
ได้ยินหลานเยว่หรูร้องไห้สะอึกสะอื้นฟ้องทุกข์เช่นนี้ มู่เฉียนซีก็หมดคำพูด ใต้หล้านี้ช่างกว้างใหญ่ยิ่งนัก ไม่ว่าเรื่องใดก็เกิดขึ้นได้
แสง
