ป้องเจ้าเอง”
ผู้อาวุโสโม่กําลังดูละครสนุกๆอยู่ด้านข้าง ก็ไม่รู้ว่าสาวน้อยผู้นี้จะแสดงอาการเยี่ยงไรเมื่อรู้ว่าคนที่นางกําลังจะปกป้องคือเทพธิดาของนาง
แม้ว่าป่าเชียนโยวจะอันตราย แต่ด้วยการปกป้องจากยอดฝีมือระดับมหาจักรพรรดิ ตลอดการเดินทางนี้นอกจากความวุ่นวายเล็กๆน้อยๆแล้ว มันราบรื่นอย่างมาก
อันซวนเป็นคนเงียบๆ เขาสังเกตเด็กหนุ่มที่อายุน้อยกว่าเขาผู้นี้อยู่ตลอดทางและพบว่าเขานั้นธรรมดามาก
เมื่อพบเจอกับสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดอย่างกะทันหัน ไป๋อวี้ฉิงก็เริ่มตื่นตระหนก แม้บางครั้งเขาก็ยากที่จะรับมือได้
แต่เมื่อเขาจัดการขึ้นมา มันก็เหมือนกับการทานอาหารที่เป็นกิจวัตรประจําวันของเขา รับมือได้อย่างสุขุมเยือกเย็น
ระหว่างทางนางพบเจอสมุนไพรวิญญาณบางส่วน แต่ผู้อาวุโสโม่และอาจารย์คนอื่นๆกลับไม่พบเลย สมุนไพรวิญญาณบางชนิดพวกเขาเองก็ไม่รู้จักด้วยซ้ำ
ไป๋อวี้ฉิงเคยศึกษามันมาแล้วหลายครั้ง นางพึมพําว่าดวงตาของมู่เฉียนซีเป็นเยี่ยงไร? ทําไมถึงหาสมุนไพรวิญญาณได้ร้ายกาจนัก?
ไม่ใช่ว่าดวงตาของมู่เฉียนซีนั้นพิเศษอะไร แต่เป็นเพราะความคุ้นเคยของนาง ผู้อาวุโสโม่เองก็รู้เรื่องนี้ดี
แต่เด็กสาวอายุสิบหกปีผู้นี้! สายตาดีกว่าพวกเขาเสียอีก ช่างแปลกประหลาดจริงๆ
หลังจากมืดแล้วก็เลือกสถานที่ที่ปลอดภัยในการตั้งแคมป์ และก็จัดการอาหารเย็น ผู้อาวุโสโม่และคนอื่นๆชำนาญการแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงคุ้นเคยกับเนื้อย่างที่ทำได้อย่างคล่องแคล่วโ
