อาจารย์ผู้หนึ่งได้กล่าวขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์ “เจ้าสองคนนี้ หลังจากได้ไปเข้าร่วมการคัดเลือกของหอโอสถที่หุบเขาโอสถมา ก็ไม่เห็นอาจารย์อย่างพวกเราอยู่ในสายตาแล้ว และยังนับถือสาวน้อยผู้นั้นอย่างคลั่งไคล้”
“เดี๋ยวนะ…” ผู้อาวุโสโม่กล่าว
“ข้าจำได้ว่า…ข้าจำได้ว่าอัจฉริยะที่ได้อันดับหนึ่งในการคัดเลือกของหอโอสถในครั้งนั้นชื่อว่า มู่…มู่…”
ไป๋อวี้ฉิงกล่าว “มู่เฉียนซี ผู้อาวุโสโม่ ความจำของท่านนั้นไม่ค่อยดีแล้ว แม้แต่ชื่อของเทพธิดาของข้าก็ยังลืมได้”
อันซวนกล่าว “มู่เฉียนซีอายุแค่เพียงสิบหกปีเท่านั้น แต่กลับได้อันดับหนึ่งในการคัดเลือกของหอโอสถ จะต้องเป็นดวงดาราในวงการโอสถที่เจิดจ้าของทั้งแดนใต้เป็นแน่ และพวกเราก็ทำได้แต่เฝ้ามองขึ้นไป”
การคัดเลือกของหอโอสถ แน่นอนว่าพวกเขาที่เป็นอัจฉริยะของหน่วยสำนักปรุงยาแห่งสำนักอันดับหนึ่งในทวีปเหลยโจวนั้นก็ได้ไปเข้าร่วมการคัดเลือกด้วย
เดิมทีพวกเขาคิดว่าจะสามารถไปสำแดงฝีมือได้ ถึงต่อให้มิได้เข้าไปอยู่อันดับหนึ่งในสามแต่ก็ต้องสามารถเข้าไปอยู่ในอันดับหนึ่งในสิบได้! แต่กลับนึกไม่ถึงเลยว่าความสามารถเพียงน้อยนิดของพวกเขานั้นจะเป็นได้เพียงไม้ประดับของผู้อื่น
แต่ทว่าพวกเขาก็มิได้ผิดหวัง เพราะพวกเขาได้เห็นสาวน้อยที่เจิดจ้าผู้นั้นได้สร้างปาฏิหาริย์เช่นนั้นขึ้นมา เช่นนี้แล้วมันจึงมิได้เป็นการไปเข้าร่วมที่เสียเปล่าอย่างแน่นอน
“มู่เฉียนซี อายุสิบหกปี…” ผู้อาวุโสโม่กล่าวทวนด
