นี้ไปให้ผู้ดูแลของหอหมอปีศาจที่อวี้โจว พวกเขาก็จะรู้เอง”
“ข้าเข้าใจแล้ว แต่ว่า…”
มู่เฉียนซีขมวดคิ้วพลางกล่าว “แต่อะไร…”
“ฮือ ฮือ ฮือ พี่ใหญ่มู่ ข้าทำใจที่จะจากท่านไปไม่ได้!” จินซ่านซ่านร้องไห้เสียงดังขึ้นอีกครั้ง
“ไสหัวไปได้แล้ว!” มู่เฉียนซีเตะเจ้าหมอนี่ออกไป
หลังจากที่เตะจินซ่านซ่านออกไปแล้ว อาจารย์ใหญ่ซวนและผู้อาวุโสสูงสุดก็มา อาจารย์ใหญ่ซวนกล่าวถามว่า “สาวน้อย พวกเราจะกลับสำนักศึกษาเมื่อไหร่ล่ะ ตอนนี้พวกเขาต่างก็เรียกร้องกลับสำนักศึกษา ขาดก็แค่ตัวหลักอย่างเจ้าคนเดียวแล้ว”
มู่เฉียนซีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็กล่าวขึ้นว่า “ท่านอาจารย์ใหญ่ ข้าอยากจะอยู่เหลยโจวอีกสักช่วงหนึ่ง”
สนามรบโบราณหลายแห่งที่ดินแดนเหลยโจว ไม่แน่อาจจะมีตัวกระบี่ของกระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณอยู่ นางอยากจะลองหาดูอีกสักหน่อย
“อะไรนะ ?” สีหน้าของพวกเขาพลันเปลี่ยนไปทันที
ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าว “ตอนนี้หุบเขาหมอเทวดารอโอกาสที่จะลงมือกับเจ้า เจ้าอยู่ข้างนอกเช่นนี้มันไม่ปลอดภัยจริง ๆ”
มู่เฉียนซีกล่าว “ต่อให้ถูกหุบเขาหมอเทวดาจ้องเขมือบ ข้าก็จะไม่ยอมล้มเลิกแผนการด้วยเหตุผลนี้แน่ และก็จะไม่ยอมเก็บตัวอยู่ในสำนักศึกษาซวนเสียจนไม่ออกตามล่าหาประสบการณ์แน่นอน”
ก็จริง สำนักศึกษาซวนเสีย ดินแดนเสียโจวนั้น สำหรับนางแล้วมันเล็กเกินไป
นางต้องการท่องโลกกว้าง พวกเขานั้นเข้าใจดี แต่พวกเขาอดที่จะเป็นห่วงนางไม่ได้…
มู่เฉียนซีกล่าว “ข
