เพื่อเจอหน้ามู่เฉียนซีอีกสักครั้ง
เขามองไปที่มู่เฉียนซีด้วยดวงตาทั้งสองข้างที่เต็มไปด้วยน้ำตา มู่เฉียนซีก็ได้กล่าวขึ้นว่า “ตามข้ามา!”
“ได้!” เขาพยักหน้าเหมือนกับลูกไก่ที่จิกข้าวเปลือกกิน
“เรื่องที่รับปากข้าเอาไว้ ไม่ได้ลืม?”
“หัวหน้า มีเรื่องอะไรที่จะสั่งข้าก็พูดมาได้เลย” จินซ่านซ่านกล่าว
“ที่ทวีปอวี้โจวของพวกเจ้าในตอนนี้ได้มีหอยาเปิดขึ้นแห่งหนึ่ง หอหมอปีศาจ นั่นคือกิจการของข้า”
จินซ่านซ่านกล่าว “ได้! ต่อจากนี้ไปข้าจะไปอุดหนุนทุกวัน ไปเหมาทุกวี่วัน…”
จินซ่านซ่านยังไม่ทันได้กล่าวจบ มู่เฉียนซีก็ได้กล่าวขัดขึ้น “เจ้าหยุดก่อน! สิ่งที่ข้าต้องการไม่ใช่แบบนี้”
จินซ่านซ่านก้มหน้าลงกล่าว “โอ้! เชิญหัวหน้าพูดต่อ”
“ข้ายังไม่สามารถหาผู้ช่วยดูแลในทวีปอวี้โจวได้ จากนี้ไปหอหมอปีศาจที่ทวีปอวี้โจวนั้นมอบให้เจ้าดูแล ภายในครึ่งปีจะต้องทำให้มีชื่อเสียงไปทั่วทั้งทวีปอวี้โจว จากนั้นทำให้ร้านโอสถของหุบเขาหมอเทวดาทั้งหมดไม่สามารถที่จะทำการค้าขายอะไรได้”
ในตอนนี้นางยังไม่มีพลังความสามารถที่มากเพียงพอจะบุกเข้าไปลุยในหุบเขาหมอเทวดาของพวกเขาได้ ดังนั้นจึงได้เริ่มลงมือจากภายนอกเสียก่อน เริ่มจากการลิดรอนแหล่งทำเงินของพวกเขาก่อนแล้วอย่างอื่นค่อยว่ากัน
จินซ่านซ่านกล่าวอย่างตื่นเต้น “ยอดเยี่ยมนัก ข้านั้นไม่ชอบขี้หน้าพวกหุบเขาหมอเทวดามานานแล้ว เรื่องที่พวกมันหยิ่งทะนงปลายจมูกชี้ฟ้าไม่เห็นผู้ใดในสายตายังไม่เท่าไร แต