“เป็นไปได้ยังไง?” อาจารย์ใหญ่ไม่เชื่อว่าเจ้าเด็กหนุ่มที่อายุน้อยเช่นนี้จะสามารถช่วยชีวิตศิษย์ที่ภาคภูมิใจของเขาได้
มู่เฉียนซีกล่าว “นี่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญไม่ใช่หรือ? สิ่งสำคัญคือผู้ป่วย”
สายตาที่ใสสะอาดและมุ่งมั่น ทําให้อาจารย์ใหญ่เหลยสงบลง
อย่างไรก็ตามเขาเองก็เป็นยอดฝีมือที่มีประสบการณ์ อาจารย์ใหญ่เหลยกล่าว “เชิญด้านใน”
เมื่อเปิดประตู มู่เฉียนซีก็เห็นเหลยหมิงที่นอนเหม่อลอยอยู่บนเตียง
เหลยหมิงผู้นี้ไม่ใช่คนน่ารังเกียจ แม้ว่าสถานะตัวตนและความแข็งแกร่งของเขาจะสามารถใช้อำนาจบาตรใหญ่ในแดนใต้ได้ แต่เขากลับไม่ได้อวดดีเลยแม้แต่น้อย
แม้ว่าจะอยากได้คะแนนที่ยอดเยี่ยมและลงมือกับพวกเขา แต่หลังจากที่พ่ายแพ้ก็ยังรักษาคำพูด
เวลานี้มู่เฉียนซีมองไม่เห็นความฮึกเหิมของเขา แต่กลับเห็นเป็นความสิ้นหวังอย่างยิ่ง
ต่อให้สิ้นหวังเขาก็จะไม่หาเรื่องใส่ตัวจนทําให้อาจารย์ต้องเสียใจ และตอนนี้เขาได้ยอมแพ้ไปอย่างสิ้นหวังแล้ว
เมื่อนักปรุงยาบอกว่าโอกาสฟื้นตัวของเขานั้นน้อยมาก ตั้งแต่เด็กเขาอยากที่จะเป็นยอดฝีมือเหมือนอาจารย์มาก และยังมีความทะเยอทะยานอันแรงกล้าอีกด้วย
แต่ตอนนี้ทุกสิ่งอย่างกลับว่างเปล่า
“ยอมแพ้ตอนนี้ ดูเหมือนว่าจะสายไปเสียแล้ว” มู่เฉียนซีเอ่ยปากและปรากฏตัวต่อหน้าเหลยหมิงอย่างรวดเร็ว
“กินเข้าไปให้หมด!” มู่เฉียนซีหยิบขวดยาออกมาขวดหนึ่งและยัดยาเข้าไปในปากของเหลยหมิง
“อุ๊บ!” เหลยหมิงเบิกตากว้าง และมองไปยังเ
