้องถูกเปิดเผยเป็นแน่ ดังนั้นยอมรับความพ่ายแพ้อย่างตรงไปตรงมาเสียดีกว่า
เช่นนี้ยังคงเหลือความประทับใจในใจผู้คนว่าตนเองเป็นคนแข็งแกร่งอยู่บ้าง จินซ่านซ่านคิดเช่นนี้
คนผู้นั้นรู้สึกว่าตนเองถูกดูหมิ่น เขาตะโกนขึ้นว่า “จินซ่านซ่าน ขึ้นมาสู้กับข้าสักตั้งเดี๋ยวนี้ ทำไม! ข้าไม่เหมาะที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของเจ้าอย่างนั้นเหรอ”
คู่ต่อสู้ชะงักขึ้น แต่คนผู้นั้นที่ยืนอยู่บนลานประลองแทบจะบ้าคลั่งแล้ว จินซ่านซ่านกล่าวว่า “ผู้ที่คู่ควรที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของข้า อย่างน้อยก็คือเหยียนหลัว ตอนนี้เหยียนหลัวไร้คุณสมบัติที่จะขึ้นลานประลองแล้ว ส่วนเจ้าก็เปล่งประกายไปในทางของเจ้าเถอะ ข้าไม่อยากจะเปลืองกำลังต่อสู้ ที่ข้ามาเข้าร่วมการแข่งขันใหญ่ร้อยสำนักครั้งนี้ ก็เพื่อมาชื่นชมบรรยากาศเท่านั้น ไม่คิดอยากจะเปลืองกำลังเลยสักนิด”
ครั้นแล้วจินซ่านซ่านก็หันหลังเดินจากไปด้วยความเสแสร้งยกใหญ่ และเดินไปชมการต่อสู้ของพี่ใหญ่มู่ของเขา
การต่อสู้ของมู่เฉียนซีนั้นเป็นไปอย่างราบรื่น ถึงแม้ว่าตอนหลังจะยิ่งยากขึ้นเรื่อย ๆ แต่นางก็พยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อที่จะเอาชัยชนะมาให้ได้
เจ็ดอันดับแรก ในที่สุดก็ดุเดือดขึ้นแล้ว
อาจารย์ใหญ่ซวนแทบจะร้องไห้แล้ว พระเจ้าช่วย! เจ็ดอันดับแรกนั้นเป็นนักเรียนของสำนักศึกษาซวนเสียถึงสองคน นี่มันช่างระทึกใจผู้คนเกินไปแล้ว
ดูเหมือนว่าจินซ่านซ่านนั้นจะมอบความโชคดีของตนเองให้กับมู่เฉียนซีแล้ว ครั้งนี้มู