“เจ้าก็นับว่าเป็นเศษซากวิญญาณที่เหลืออยู่ในสนามรบใหญ่ครั้งนั้น เจ้าก็คงจะเคยเห็นความแข็งแกร่งของเจ้าพิฆาตวิญญาณมาแล้ว แล้วเจ้ารู้หรือไม่ว่าสุดท้ายกระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณกลายเป็นเช่นไร ?”
เศษซากวิญญาณกล่าว “ขะ ข้าไม่รู้หรอกว่ากระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณจะกลายเป็นเช่นไร ในสนามรบครั้งนั้น อันที่จริงแล้วข้าก็แค่มีบทบาทเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้นเอง”
มู่เฉียนซีกล่าว “หากกระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณถูกทำลายลงในศึกใหญ่ครานั้น แล้วเจ้าคิดว่าตัวกระบี่จะตกไปอยู่ที่ไหน”
“หากกระบี่เล่มหนึ่งถูกทำลาย ปลายกระบี่อันแหลมคมสามารถลอยไปตามอากาศไปอยู่ในที่แห่งใดก็ย่อมได้ แต่ตัวกระบี่ไม่เหมือนกัน มันเป็นเพียงไม้ค้ำเท่านั้น หากมันหัก ก็จะต้องอยู่ที่เดิม วิญญาณกระบี่กับจิตวิญญาณกระบี่กลับยิ่งไม่รู้ว่าอยู่แห่งใด วิญญาณของมันแข็งแกร่งมาก พลังก็แข็งแกร่งมากด้วย”
ถึงแม้ว่าเจ้าหมอนี่จะเลวทรามต่ำช้าไปหน่อย แต่สำหรับกระบี่ก็ยังมีเหตุผลอยู่บ้าง
“ศึกในครานั้น ข้าอยู่ในบริเวณรอบนอก หากกระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณถูกทำลายลงจริง ๆ ตัวกระบี่จะต้องตกอยู่ในที่ที่ไม่ไกลจากสนามรบในที่ที่ข้าอยู่ และอาจจะถูกคนที่มีชีวิตรอดจากศึกครั้งนั้นเอาไปแล้วก็ได้” เศษซากวิญญาณกล่าว
“บริเวณรอบที่เจ้าอยู่อย่างนั้นเหรอ ?” แต่ทั่วทั้งสนามรบที่สี่ มังกรเพลิงไม่ได้มีปฏิกิริยาแต่อย่างใดเลย
อาถิงกล่าว “ตอนนั้นพื้นที่เป็นพื้นที่ที่สมบูรณ์ แตกต่างไ
