“การถูกกระบี่นับหมื่นโจมตีจนตายไม่ใช่เรื่องล้อเล่น อย่าคิดว่ามิติส่งตัวระยะไกลของพวกเจ้าจะมีประโยชน์เมื่ออยู่ที่นี่” กระบี่ชิงเจี้ยนกล่าวอย่างเย็นชา
ใบหน้าจินซ่านซ่านซีดเผือด “ไร้ประโยชน์ ? เป็นไปได้อย่างไร ?”
“อุบายเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นนี้ ในอาณาเขตของข้า ไม่อาจใช้ได้!”
มู่เฉียนซีขมวดคิ้วเล็กน้อย นางนึกว่าผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุดคือการตกรอบ
แต่กลับคิดไม่ถึงว่าตอนนี้จะต้องมาเผชิญกับสถานการณ์เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายเช่นนี้ และวังใต้ดินแห่งนี้ก็ยากที่จะบุกออกไปได้
“เจ้าเลือกที่จะมีชีวิตอยู่หรือตาย! มาเป็นเจ้านายของข้า เจ้าจะต้องกลายเป็นผู้แข็งแกร่งและมีอำนาจยิ่งใหญ่เกินใคร ๆ อย่างแน่นอน ข้าไม่รู้เลยจริง ๆ ว่าสาวน้อยอย่างเจ้ากําลังคิดอะไรอยู่ ? ถึงได้ปฏิเสธ”
“ข้าจะให้โอกาสเจ้าเลือกอีกครั้ง”
แววตาของมู่เฉียนซียังคงเด็ดเดี่ยว “กระบี่หักอย่างเจ้า เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าทุกคนจะอยากได้นัก ? ข้าปฏิเสธและจะยังคงปฏิเสธต่อไป”
เมื่อถูกปฏิเสธติดต่อกันถึงสองครั้ง กระบี่ชิงเจี้ยนก็โกรธแล้วเช่นกัน
“เจ้านี่มันอยากตายเสียจริง ๆ เช่นนั้นข้าก็จะทําให้เจ้าสมหวัง”
กระบี่โบราณเหล่านี้ที่อยู่รอบ ๆ ต่างก็เริ่มก่อจลาจลขึ้น
พวกเขาพุ่งเข้าหามู่เฉียนซีราวกับพายุฝนที่โหมกระหน่ำ จินซ่านซ่านกล่าวด้วยความร้อนรนว่า “ระวังด้วย!”
เขาเป็นห่วง แต่ก็ไม่กล้าเข้าไปขัดขวาง
ปัง ปัง ปัง! เงาร่างสีม่วงพุ่งออกไป และมู่เฉียนซีก็ได้พุ่งผ่าน
