ักษาอาการบาดเจ็บมาให้ข้าหน่อยสิ! เลือดข้าแทบจะไหลออกเป็นแม่น้ำแล้ว”
“ข้าบอกแล้วว่าอย่าเข้ามายุ่ง ตัวเองเป็นคนโชคดีรักษาตัวไม่นานก็คงไม่เป็นไรแล้ว” มู่เฉียนซีโยนยาให้เขาไปไม่น้อย
“แต่ข้าเห็นสาวงามมู่สู้คนเดียว ข้าทนไม่ได้จริง ๆ!”
“มันมาแล้ว! หลีกไปเร็วเข้า!” ตอนนี้กระบี่ชิงเจี้ยนเข้ามาใกล้มู่เฉียนซีแล้ว นางรีบตําหนิจินซ่านซ่านให้ห่างจากนาง
กระบี่ชิงเจี้ยนกล่าวว่า “มาเป็นเจ้านายของข้า ข้าจะส่งเจ้าและพวกเพื่อนของเจ้าออกไปอย่างปลอดภัย มันคุ้มค่ามากนะ”
มู่เฉียนซีกล่าว “เปลี่ยนเงื่อนไขเถอะ ข้ามีกระบี่เป็นของตัวเองแล้ว ต่อให้มันหักหลังข้า ข้าก็จะไม่เปลี่ยนมัน”
กระบี่ชิงเจี้ยนกล่าวอย่างเหยียดหยามว่า “กระบี่ของสาวน้อยระดับจักรพรรดิอย่างเจ้าจะเทียบกับข้าได้อย่างไร ข้าจะลิดรอนสิทธิพันธสัญญาของเจ้าเดี๋ยวนี้”
ประกายแสงสีเขียวปกคลุมมู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีรู้สึกว่าวิญญาณในกระบี่ชิงเจี้ยนเล่มนี้ได้แทรกซึมเข้าไปในทะเลวิญญาณของนางแล้ว
ในเวลานี้มู่เฉียนซีได้รับความทรงจําเกี่ยวกับกระบี่เล่มนี้ ยอดกระบี่มารเป็นกระบี่ที่จอมมารในสมัยโบราณครอบครอง
และคิดว่าหลังจากสงครามครั้งใหญ่นั้น เศษซากวิญญาณที่เหลืออยู่ได้แฝงตัวไว้กับยอดกระบี่มารและรอเจ้าของกระบี่ที่เหมาะสม
กล่าวคือเจ้าของกระบี่ เหมือนกันกับเป็นทาสกระบี่ มันวางแผนที่จะเอาอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์มาคอยเลี้ยงดูบ่มเพาะอย่างดี เพื่อที่จะให้ช่วยมันฟื้นคืนชีพอย่า
