เหลยหมิงเดินไปที่หน้าแผ่นศิลาแผ่นหนึ่ง และนี่ก็คือทางเข้าวังใต้ดินนั่นเอง
พลังของเหลยหมิงนั้นแข็งแกร่ง แต่เขาก็เป็นจักรพรรดิแห่งภูตระดับแปด ไม่มีทางที่จะเปิดประตูทางเข้านี้ได้แน่นอน
ทว่า ในฐานะที่เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งสำนักศึกษาเหลยโจว ของล้ำค่าที่ติดตัวเขามานั้นมีไม่น้อยเลย
เขาเอาค้อนเหลยเทียนที่อาจารย์ใหญ่เหลยได้มอบให้กับเขาออกมา
ทันทีที่แขนของเหลยหมิงขยับ ค้อนเหลยเทียนก็ยกสูงขึ้น ชั่วครู่หนึ่งบนท้องฟ้าก็เกิดเสียงคำรามของสายฟ้าขึ้น
ซวนอี้กล่าวด้วยความตกใจว่า “นี่เป็นพลังความแข็งแกร่งของมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับหกที่มีพลังธาตุสายฟ้า แข็งแกร่งยิ่งนัก แข็งแกร่งกว่าท่านอาจารย์มาก”
มู่เฉียนซีกล่าว “ถึงแม้ว่าจะไม่เคยเห็นอาจารย์ใหญ่เหลยลงมือมาก่อน แต่ดูจากพลังนี้แล้ว สมแล้วที่เขาเป็นหนึ่งในสิบยอดฝีมือแห่งดินแดนเหลยโจว”
ตูม!
เสียงดังสนั่นหวั่นไหวดังขึ้น จากนั้นพื้นปฐพีสั่นสะเทือนขึ้น
แผ่นศิลาทั้งแผ่นถูกโจมตีแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ จากนั้นก็ปรากฏทางเดินขึ้น
เหลยหมิงกล่าว “พวกเราไปกันเถอะ!”
เขาเป็นผู้เปิดทาง คนของเหลยโจวเป็นกลุ่มแรกที่เดินเข้าไป และแน่นอนว่าพวกเขาไม่มีสิ่งใดจะพูด
จากนั้นคนของดินแดนเหยียนโจวก็เดินตามเข้าไป
ไป๋ชางผู้เป็นหัวหน้าของกลุ่มหุบเขาหมอเทวดากล่าว “พวกเราตามไปเถอะ”
หากครั้งนี้หาของล้ำค่าที่วังใต้ดินเจอ ของล้ำค่านั้นก็คงจะแข็งแกร่งกว่าของล้ำค่าที่กระจัดกระจายอยู่ตามสนาม
