ปล่อยให้ของเหล่านี้อยู่ที่พวกมันไปก่อนเถอะ ถึงเวลาหากพวกเราคิดจะเอามา มันก็ต้องตกอยู่ในมือพวกเราเป็นแน่”
“เอาตามที่พี่ใหญ่ว่าก็แล้วกัน”
พวกเขาโชคดีจริง ๆ เมื่อเห็นพวกเขาเก็บเกี่ยวของล้ำค่าได้ตลอดทาง คนของสำนักศึกษาหมอเทวดาก็แอบกล่าวอย่างทอดถอนใจ
พวกเขามีความอยากปล้นพวกเขาจนนับครั้งไม่ถ้วน แต่เพื่อรักษาภาพลักษณ์เอาไว้ จึงทำได้เพียงแค่อดทน
“หมดเส้นทางเดินแล้ว!” จินซ่านซ่านกล่าวพลางมองดูกำแพงที่อยู่ตรงหน้า
ไม่มีเส้นทางเดินแล้ว ใช้คนเหล่านี้คุ้มค่าแล้ว และถึงเวลาที่พวกเขาต้องลงมือแล้ว แสงเย็นวาบผ่านดวงตาของไป๋ชาง
