ปล่อยข้า! เจ้ามันรนหาที่ตาย! บังอาจจับตัวข้า!” เขาตะโกน
“เจ้าจะต้องเสียใจ เจ้าจะต้องเสียใจภายหลังอย่างแน่นอน!”
“เบาหน่อย!”
หลิงฮั่วฮั่วมองไปที่มู่เฉียนซีอย่างยั่วยุและกล่าวว่า “ข้าจับได้แล้ว ดูเหมือนว่าจะทำให้พวกเจ้าต้องผิดหวังเสียแล้ว”
“สนามประลองในรอบที่สองนี้ ไม่ใช่ว่าสํานักศึกษาซวนเสียที่อ่อนแออย่างพวกเจ้าจะเข้าร่วมได้ จากไปเสียจะดีกว่า”
สํานักศึกษาซวนเสียกล้าหาเรื่องสํานักศึกษาอวี้หลิงของพวกเขา เขาก็กล้าทำให้พวกเขาตกรอบไปเช่นกัน
มู่เฉียนซีกล่าวหยอกล้อว่า “ทำให้สํานักศึกษาซวนเสียของเราตกรอบ ข้าว่าอวี้หลิงของพวกเจ้าคงไม่มีศักยภาพนี้”
“ศักยภาพ! ข้าจะทำให้เจ้าได้เห็นถึงความแข็งแกร่งของข้า! เมื่อครู่ไม่ได้ใช้กําลังทั้งหมดของพวกเราด้วยซ้ำ!”
ขณะที่หลิงฮั่วฮั่วกําลังเตรียมให้พวกเขาลงมือ ทันใดนั้นใบหน้าของเขาก็แข็งค้าง พลังวิญญาณทั่วร่างของเขาไม่สามารถใช้ได้
ปัง! ตอนนี้จินซ่านซ่านที่ถูกเขาจับไว้เริ่มโจมตีกลับ และได้รับอิสรภาพจากพันธนาการของเขาในทันที จากนั้นก็ยังอัดเขาไปอีกที
“คิดจะจับข้า ฝันไปเถอะ!”
จินซ่านซ่านไม่สบอารมณ์ จากนั้นก็เตะหลิงฮั่วฮั่ว
ปัง!
ใบหน้าของหลิงฮั่วฮั่วเปลี่ยนเป็นหม่นคล้ำขึ้นมา “นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
