อยมา
สายฟ้าฟาดนั้นได้พุ่งตรงมายังพวกเขาและจากนั้นก็ได้พาตัวพวกเขาไปจากยอดเขาของภูเขาจิ่วเหลย
อาจารย์ใหญ่ซวนยิ้มตาหยีกล่าว “ในที่สุดสาวน้อยก็ได้เข้าไปที่สนามรบโบราณได้สำเร็จ หวังว่านางจะได้รับสิ่งที่ดี”
ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าว “อาจารย์ใหญ่ แม้ว่าที่สนามรบโบราณนี้จะมีของล้ำค่าที่มากมายที่ผู้มีความสามารถในยุคโบราณได้ทิ้งเอาไว้ แต่แม่สาวน้อยนั่นก็มีของล้ำค่าอยู่ไม่เคยขาด ท่านไม่ได้เตือนนางว่าจงอย่าได้ไปเสี่ยงอันตราย?”
ในขณะที่มีโอกาสก็มีอันตรายแฝงมาด้วยพร้อมกัน โดยเฉพาะสถานที่เช่นสนามรบโบราณนั้น
อาจารย์ใหญ่ซวนกล่าว “คนหนุ่มสาวยังไงละ! มักจะไม่สนใจอะไรทั้งสิ้นและทุ่มเทต่อสู้กับทุกสิ่ง และเจ้าเฒ่าเหลยนั่นก็คงไม่ปล่อยให้นักเรียนเกิดเรื่องขึ้นที่ด้านในนั้น ถึงแม้ว่าจะเป็นสำนักศึกษาที่แข็งแกร่งอันดับหนึ่งแห่งทวีปเหลยโจว แต่ถ้าหากทั้งร้อยสำนักร่วมมือกันขึ้นมานั่นจะต้องทำให้เขารับมือไม่ไหวอย่างแน่นอน”
อาจารย์ใหญ่ซวนเดาไว้ไม่ผิด หลังจากที่สำนักศึกษาทั้งหมดได้เข้าไปในสนามรบโบราณแล้ว ก็ได้พบว่าที่บนหลังมือของพวกเขานั้นปรากฏเป็นรูปสีม่วงขึ้นมา
ภาพนั้นก็คือภาพของสายฟ้าทั้งเก้าสาย พวกเขานั้นล้วนตะลึงงัน “นี่มันคือรูปอะไร?”
“นี่มันอะไรกัน?”
ในตอนนี้เองอาจารย์ใหญ่เหลยได้นำพาเหล่าผู้อาวุโสทั้งหลายออกมาปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขา
“นี่คือตราสายฟ้าทั้งเก้า! ทันทีที่พวกเจ้าพบเข้ากับอันตรายที่ถึงชีวิต ตราสายฟ้าทั้ง
