มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าวว่า “รอข้าอย่างนั้นเหรอ ข้าก็สนใจซะด้วยสิ”
ซวนอี้กล่าว “เฉียนซี ระวังตัวด้วย!”
ด้วยกำลังของเขา เดินขึ้นมาถึงตรงนี้ได้นับว่าเสียแรงมากแล้ว ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะร่วมต่อสู้ได้ ไม่อาจช่วยมู่เฉียนซีได้
หลังจากที่ซวนอี้กล่าวจบ ตอนนี้เหลิ่งหลินก็เพิ่งจะสังเกตเห็นเขา
เหลิ่งหลินมองไปที่ซวนอี้ด้วยความประหลาดใจเป็นอย่างมาก “เจ้า เจ้าขึ้นมาได้ยังไง นี่มันเป็นไปได้ยังไง ?”
เขาเป็นคนที่ทำให้ซวนอี้ได้รับบาดเจ็บสาหัส เขาย่อมรู้ดีอยู่แก่ใจว่าเจ้าหมอนี่อาการบาดเจ็บสาหัสเพียงใด!
ยิ่งไปกว่านั้นเขายังโดนพิษงู ไม่ตายก็นับว่าโชคดีมากแล้ว ไม่มีทางที่เขาจะมีแรงและขึ้นมาถึงตรงนี้ได้
แต่คนที่ยืนอยู่ตรงหน้ากลับยังมีชีวิตอยู่ ทั้งหมดตรงหน้านี้บอกเขาว่านี่ไม่ใช่ภาพลวงตา
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ! ในขณะที่เหลิ่งหลินกำลังฟุ้งซ่านอยู่นั้น เข็มยาของมู่เฉียนซีก็ได้พุ่งออกไปแล้ว
“บัดซบ! กล้าลอบทำร้ายข้า” เหลิ่งหลินด่าทอและรีบหลบเข็มยาเหล่านั้นของมู่เฉียนซี
ตอนนี้เขาไม่มีเวลามากพอที่จะมาครุ่นคิดว่าเพราะเหตุใดซวนอี้ถึงมีเรี่ยวแรงขึ้นมาถึงตรงนี้ได้ ตอนนี้เขาต้องรวบรวมพลังทั้งหมดเพื่อรับมือกับมู่เฉียนซี
“พลังอ่อนแอ ฝีมือก็อ่อนหัดเช่นนี้นั่นแหละ เจ้าคิดว่าเจ้าจะเอาชนะข้าได้อย่างนั้นเหรอ ?” เหลิ่งหลินกล่าวอย่างดุดัน
มู่เฉียนซีเลิกคิ้วพลางกล่าว “เช่นนั้น เจ้าก็ลองดู”
“นี่เจ้ารนหาที่ตาย” เผชิญหน้ากับการยั่วยุของมู่
