ตราบใดที่ข้าสามารถทําได้ ข้าก็จะตอบตกลง! ข้าไม่มีทางคืนคําอย่างแน่นอน ถ้าข้าคืนคําละก็ โยนข้าไปที่โพรงงูได้เลย” จินซ่านซ่านกล่าว
มู่เฉียนซีกล่าว “ตกลง!”
มีลูกงูหายไปหลายตัว ทุกคนในสํานักศึกษาเทียนเฉ๋อเจ็บปวดอย่างหาที่เปรียบไม่ได้
“เจ้าทําอะไรลงไป?” พวกเขากล่าวอย่างเย็นชา
“ไม่ได้ทําอะไร? แค่ทำให้ลูกงูพิษของพวกเจ้าได้รับพิษเพียงเล็กน้อยเท่านั้น” มู่เฉียนซีกล่าวเสียงเรียบ
“เป็นไปไม่ได้?” พวกเขาไม่เชื่อ
งูพิษนั่นมีพิษร้ายแรง มันมีภูมิคุ้มกันพิษที่แข็งแกร่ง ไม่มีทางถูกคนวางยาพิษได้อย่างง่ายดายเป็นแน่
“เจ้าหนูน้อยของพวกเจ้าอ่อนแอมาก พิษเพียงเล็กน้อยนี้ก็ทนไม่ไหวแล้ว! ดังนั้นพวกเจ้าหรือข้ากันแน่ที่ต้องไสหัวไป?” มู่เฉียนซียิ้มตาหยีมองพวกเขา แววตาฉายประกายเฉียบคม
“บ้าเอ๊ย! สาวน้อยผู้นี้เป็นนักพิษ อย่าได้ใช้งูมาต่อกรกับนาง”
ตอนนี้ พวกเขาเข้าใจแล้วว่าพวกเขาพ่ายแพ้ที่ตรงไหน?
นักพิษ ทั้งยังเป็นนักพิษที่น่ากลัวอย่างที่พวกเขาไม่เคยพบเห็นมาก่อน
พิษของงูพิษเหล่านี้ของพวกเขาสำหรับนางมันราวกับเป็นเพียงมดธรรมดา
ที่สามารถบีบให้ตายได้ตามใจชอบ
ไม่แปลกใจเลยว่าทําไมเมื่อคืนพวกเขาปล่อยงูพิษแต่ก็ไม่สามารถทําร้ายพวกเขาได้ กินซุปงูตุ๋นแต่ก็กลับไม่เป็นพิษ ทั้งหมดเป็นเพราะคนผู้นี้
ทั้งสามคนโจมตีมู่เฉียนซีจากทั้งสามทิศทาง
ความแข็งแกร่งของสตรีผู้นี้เป็นเพียงระดับจักรพรรดิแห่งภูตขั้นที่หนึ่ง ซึ่งอ่อนแอกว่าพวกเขามาก
