“ใช่! มันเป็นเช่นนั้น และเจ้าก็หยุดคิดได้แล้ว บนโลกใบนี้มันกว้างใหญ่นัก หากเจ้าต้องการครอบครองพลังธาตุอัคคีแล้วล่ะก็ ข้าจะต้องช่วยเจ้าหาหนทางอื่นได้แน่ แต่เจ้าจะไปยั่วยุกับพิฆาตวิญญาณไม่ได้เด็ดขาด!” อาถิงกล่าวเตือนด้วยเสียงขรึม
“หากเจ้านั่นเอาจริงเข้า อย่าว่าแต่ข้าเลย ต่อให้เป็นเจ้าสารเลวนั่นก็เกรงว่าจะมาช่วยเจ้าไม่ทัน!”
เจ้าสารเลวที่อาถิงหมายถึงแน่นอนว่าเป็นจิ่วเยี่ย
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าเข้าใจแล้ว”
หลังจากที่พูดคุยกับอาถิงเสร็จ มู่เฉียนซีก็กล่าวกับอาจารย์ใหญ่ซวนว่า “ข้าก็ไม่อาจที่จะละโมบโลภมากได้ เอาเป็นว่าหาตัวกระบี่เจอแล้วค่อยว่ากันเถอะ กระบี่ของตัวเองใช้ครั้งเดียวแล้วหักซ้ำแล้วซ้ำเล่าเช่นนี้ ความรู้สึกนี้มันไม่ดีเอาซะเลย”
อาจารย์ใหญ่ซวนกล่าว “ก็จริง! ทุก ๆ เรื่องมันต้องเป็นไปทีละก้าว แต่สาวน้อย เจ้าจะยอมแพ้ไม่ได้เด็ดขาดเชียวนะ หากสามารถครอบครองกระบี่ที่แข็งแกร่งที่สุดได้ ภายในเวลาร้อยปีนี้เจ้าจะต้องเป็นผู้ที่มีอำนาจยิ่งใหญ่เกินใครทั้งสิ้นแน่นอน”
มู่เฉียนซีกล่าว “อาจารย์ใหญ่ซวน ตำราในห้องตำราของท่านข้าก็ได้อ่านแล้ว กระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณหากไม่สามารถควบคุมมันได้ มันก็จะฆ่าผู้เป็นนาย นับว่ามันอันตรายมาก!”
อาจารย์ใหญ่ซวนกล่าวอย่างทอดถอนใจว่า “ใช่ ข้าได้ศึกษาเรื่องราวของกระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณมานานแล้ว ตั้งแต่อดีตกาลจนถึงบัดนี้ ถึงแม้ว่าจะมีคนโชคดีได้กระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิ
