จิ่วเยี่ยกล่าว “อีกชิ้นหนึ่งอยู่ในมือของข้า! หากข้าไม่ตกลง แม้ว่าสุ่ยจิงอิ๋งจะควบคุมมิติ แต่ก็ไม่สามารถส่งข้าออกไปได้”
“เจ้า…”
“ถ้าซีไม่พอใจ คงต้องโทษตัวเองที่ได้รับบาดเจ็บ!”
“ครั้งหน้าห้ามเด็ดขาด! ดังนั้นข้าจึงจะสร้างความประทับใจให้กับเจ้า เพื่อที่ซีจะได้ไม่ปล่อยให้ตัวเองได้รับบาดเจ็บอีก”
การลงโทษเหมือนจะรักใคร่เอ็นดู แต่อย่างไรเสียผลลัพธ์ก็คือมู่เฉียนซีแทบจะสลายอยู่แล้ว
เมื่อมู่เฉียนซีตื่นขึ้นมา จิ่วเยี่ยก็จากไปแล้ว
ดูเหมือนว่าเขาจะมีเรื่องสําคัญที่ต้องทำทางนั้น ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ยอมปล่อยนางไปง่าย ๆ แน่
จิ่วเยี่ยในระหว่างการรักษามู่เฉียนซี หลายวันมานี้ไม่พบแขก!
ตอนนี้จิ่วเยี่ยกลับไปแล้ว อาการบาดเจ็บของมู่เฉียนซีก็หายดีแล้วจึงไปได้
หลังจากสงครามครั้งใหญ่นั้น สถานการณ์ที่พังพินาศก็ได้ถูกเก็บกวาดเรียบร้อย
จิ่วเยี่ยและอาถิงออกอุบายแบบนั้น ต่อให้มอบความกล้าหาญให้หุบเขาหมอเทวดาหมื่นครั้ง ช่วงนี้ก็คงไม่กล้ามาจัดการนางและสํานักศึกษาซวนเสียอย่างเปิดเผย
อาจารย์ใหญ่หวงฝู่ ซวนอี้ และอาจารย์ใหญ่ซวนได้มาเยี่ยมนาง
เมื่อเห็นอาจารย์ใหญ่ซวน มู่เฉียนซีก็คว้าตัวเขาไว้และกล่าวว่า “อาจารย์ใหญ่ซวน ในที่สุดข้าก็จับท่านไว้ได้แล้ว”
อาจารย์ใหญ่ซวนถอยหลังและกล่าว “สาวน้อย เจ้าอย่าแตะต้องข้านะ! ถ้าหมอนั่นหึงขึ้นมาแล้วเปลี่ยนข้าให้เป็นกระดูกขาว ข้าจะทำเช่นไร? ”
ต้องบอกเลยว่าวิธีการของจิ่วเยี่ย ทําให้ผู้คนรู
