ซือคง ตอนมาพวกเราได้ตกลงกันแล้วว่าพวกกเราแค่มาสนับสนุนเท่านั้น ไม่ได้คิดที่จะต่อสู้กับใครเลย ถึงอย่างไรสำนักศึกษาซวนเสียก็เป็นสำนักระดับสอง ไม่ใช่สำนักที่สามารถลงไม้ลงมือได้ตามใจชอบ”
ซือคงเลี่ยวเป็นคนเชิญคนเหล่านี้มาช่วยสนับสนุน เขาคิดว่าการที่เขาพาคนมาจำนวนมากเช่นนี้เพียงแค่ยืนเฉย ๆ สำนักศึกษาซวนเสียก็จะส่งตัวมู่เฉียนซีออกมา
กลับคิดไม่ถึงว่าผู้อาวุโสสูงสุดแห่งสำนักศึกษาซวนเสียจะไม่รู้จักชั่วดีเช่นนี้ ไม่ยอมส่งตัวนางให้
หัวหน้าหุบเขาซือคงกล่าว “ข้าจะให้ค่าตอบแทนพวกเจ้าเพิ่มเป็นสองเท่า คราวนี้พวกเจ้าพอใจหรือยัง ?”
“ยอดฝีมือขั้นมหาจักรพรรดิของสำนักศึกษาซวนเสียก็มีอยู่ไม่น้อย ได้ยินมาว่าอาจารย์ใหญ่ของสำนักศึกษาซวนเสียก็เป็นยอดฝีมือด้วย เมื่อถึงตอนนั้นหากพวกเขาจะคิดบัญชีก็คงไม่ได้ไปคิดบัญชีกับหุบเขาหมอเทวดา พวกเราไม่เหมือนกัน!”
“สี่เท่า! ข้าให้เพิ่มสี่เท่าพวกเจ้าพอใจหรือยัง!”
มีเงินคิดจะทำสิ่งใดก็ย่อมได้ หัวหน้าหุบเขาซือคงยอมเสียเลือดเนื้อจนในที่สุดยอดฝีมือขั้นมหาจักรพรรดิเหล่านี้ก็ลงมือแล้ว
เดิมทีกำลังการต่อสู้ก็พอฟัดพอเหวี่ยงกัน แต่ตอนนี้กลับเป็นฝ่ายหุบเขาหมอเทวดาที่ได้เปรียบ
ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าว “ซวนอี้ รีบพามู่เฉียนซีหนีไป เร็วเข้า!”
“ขอรับ!”
ซวนอี้กล่าว “เฉียนซี ไปเถอะ! พวกเขาไม่กล้าฆ่าสังหารในสำนักศึกษาซวนเสียหรอก ทั่วทั้งแดนใต้ก็มีกฎเกณฑ์เช่นกัน เจ้าต้องรักษาความปลอดภัยของตัวเอง
