าก็กลายเป็นนกกระจอกทันที
มู่เฉียนซีกล่าว “การทดสอบในหอโอสถสามารถเป็นประโยชน์ต่อพวกเจ้าได้มากมาย ดังนั้นจงสู้ ๆ เข้าล่ะ! ครั้งนี้เป็นผลประโยชน์ที่ข้าพยายามให้ได้มาเพื่อพวกเจ้าจริง ๆ หากไม่ได้ใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่! ข้าจะเตะพวกเจ้าออกจากหน่วยสำนักปรุงยาเสีย”
“อาจารย์วางใจได้! จะไม่ทําให้ท่านต้องขายหน้าอย่างแน่นอน!”
“มู่เฉียนซีสามารถขึ้นไปถึงชั้นที่เจ็ดได้ แม้ว่าพวกเราจะขึ้นไปไม่ได้ แต่พวกเราก็จะขึ้นไปถึงชั้นที่หกให้ได้!”
“……”
เมื่อได้ยินว่าอาจารย์พยายามเพื่อพวกเขา ตอนนี้พวกเขาแต่ละคนก็มีแรงจูงใจกระตือรือร้นขึ้นมาทันที
แต่หวงฝู่จี้เหินกลับไม่ได้อยู่ที่นั่นด้วย มู่เฉียนซีพบเขาที่ภูเขาด้านหลังหน่วยสำนักปรุงยา ตอนนี้เขานั่งยอง ๆ อยู่ตรงนั้นเพียงลําพัง
ตั้งแต่เขาเรียนรู้ที่จะปรุงยาน้ำและหลังจากได้รับความมั่นใจกลับคืนมา ใบหน้าของเขาก็ไม่เคยแสดงอารมณ์แบบนี้มาก่อน
เมื่อหวงฝู่จี้เหินได้ยินเสียงฝีเท้า เขาก็หันกลับไปและเห็นเด็กหนุ่มที่งดงามเหมือนดั่งภูตกําลังเดินเข้ามาหาเขา
เขารีบลุกขึ้นยืนแล้วกล่าวว่า “อาจารย์มู่!”
“เจ้ารู้ไหมว่าทําไมข้าถึงมาหาเจ้า?” มู่เฉียนซีถาม
“ท่านปู่บอกให้ท่านมาเกลี้ยกล่อมข้าหรือ? อาจารย์มู่จะให้ข้าไปหอโอสถหรือ? ถ้าท่านต้องการให้ข้าไป เช่นนั้นข้าก็จะไป แต่ถึงตอนนั้นหากข้าผ่านชั้นแรกไม่ได้ ต้องทําให้อาจารย์ขายหน้าอย่างแน่นอน” หวงฝู่จี้เหินกล่าว
มู่เฉียนซีกล่าว “เป็นไปไม่
