ง ๆ ก่อนหน้านี้นางก็มิรับผิดชอบต่อกิจการของตระกูลมู่ที่บิดาของนางได้ทิ้งไว้ให้ เช่นนี้แล้วนางก็จะไม่กระโดดลงไปในหลุมกับดักอย่างแน่นอน
หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินกล่าว “เสี่ยวซี เจ้าเป็นผู้ที่หอโอสถใกล้ชิดสนิทด้วยที่สุด มันเองก็จะต้องอยากที่จะให้เจ้าได้เป็นหัวหน้าหุบเขาโอสถอย่างมากเป็นแน่”
“ข้าไม่อยากเป็น พวกท่านเลิกพูดได้แล้ว! ไม่ว่าจะกล่าวอย่างไรข้าก็จะไม่ตอบรับ”
“เสี่ยวซี…เจ้าลองคิดทบทวนดูหน่อยดีหรือไม่?”
“……”
ไม่ว่าพวกเขาจะเกลี้ยกล่อมอย่างไร มู่เฉียนซีก็ยืนหยัดในจุดยืนของตนยิ่งนัก นั่นก็คือการไม่ตอบรับ! ดูกันต่อไปแล้วกันว่าพวกนั้นจะทำเช่นไรได้?
ในที่สุดพวกหัวหน้าหุบเขาเวินเหรินก็จนปัญญา หุบเขาโอสถของพวกเขาถูกรังเกียจเช่นนี้ มอบให้แก่ผู้อื่นเขาก็ไม่ต้องการ
หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินกล่าว “แต่ว่าเจ้าได้ทำประโยชน์ให้แก่พวกเราหุบเขาโอสถมากมายเช่นนั้น พวกเราไม่รู้จริง ๆ ว่าจะขอบคุณเจ้าเช่นไรถึงจะดีนี่!”
“การแสดงการขอบคุณนั้นง่ายยิ่งนัก ข้ากำลังมีเรื่องเร่งด่วนที่อยากจะให้พวกท่านช่วยอยู่พอดี” มู่เฉียนซีเริ่มเผยรอยยิ้มขึ้นมา
“เรื่องอันใดหรือ?” ในที่สุดก็มีเรื่องที่สามารถช่วยแม่สาวน้อยนี้ได้เสียที หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินก็ตื่นเต้นเป็นยิ่งนัก
มู่เฉียนซีได้หยิบใบรายชื่อยาออกมาใบหนึ่ง “ขอให้ท่านหัวหน้าหุบเขาเวินเหรินเรียกใช้กำลังคนทั้งหมดที่มีอยู่ช่วยข้าหาสมุนไพรวิญญาณบางอย่าง”
สมุนไพรวิญญาณระดับปฐพ
