นซีกล่าวขึ้น “อวี้เหลียนชิง มีใครบอกเรื่องนี้แก่เจ้าหรือไม่?”
“เรื่องอะไร?” อวี้เหลียนชิงตะลึงงัน!
“เจ้านั้นโง่จริง ๆ โง่เขลาที่สุดเลย!”
เมื่อกระบี่มังกรเพลิงออกจาฝัก มู่เฉียนซีก็ได้กวัดแกว่งกระบี่ออกไป!
“มังกรเพลิงสังหาร!”
มังกรเพลิงได้เข้าไปรัดลูกไฟที่ออกจากมือเพลิงของอวี้เหลียนชิงเอาไว้ จากนั้นก็ได้พุ่งเข้าไปทางตัวอวี้เหลียนชิง
“นายน้อย!”
“นายน้อย!”
“……”
เมื่อเห็นอวี้เหลียนชิงตกอยู่ในอันตราย เหล่าองครักษ์ก็ได้รีบร้องตะโกนขึ้นพร้อมเตรียมที่จะลงมือ!
อวี้เหลียนชิงกล่าวขึ้นด้วยความโกรธเกรี้ยว “พวกเจ้าทั้งหมดอยู่นิ่งๆ ข้าต่อสู้กับสตรีที่เป็นจักรพรรดิแห่งภูตขั้นที่สองเพียงคนเดียว จะต้องให้พวกเจ้าลงมือด้วยหรืออย่างไร ?”
ว่าแล้วเขาก็ได้รีบโคจรพลังวิญญาณขึ้นมาและป้องกันมังกรเพลิงตัวนั้นเอาไว้ แต่ในที่สุดเขาก็ไม่สามารถที่จะป้องกันเอาไว้ได้และได้ถูกมังกรเพลิงงับมือเข้า
“อ๊าก!”
“ข้าร้อนมือนัก!”
“เจ็บปวดนัก!”
ในเปลวเพลิงนั้นได้มีเสียงร้องโหยหวนของอวี้เหลียนชิงลอยออกมาเป็นระยะ ๆ
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “โง่ที่สุดอย่างที่คิดไว้จริง ๆ”
แกร๊ก! กระบี่มังกรเพลิงหักลงอีกครั้งและตัวกระบี่นั้นก็ได้อับแสงลงแต่ปลายกระบี่นั้นยังคงส่องแสงแทงตาคนอยู่เช่นเดิม และมันยังคงเต็มไปด้วยเจตนารมณ์แห่งการต่อสู้ที่ลุกโชน
แม้ว่าอวี้เหลียนชิงที่ได้รับการช่วยเหลือจะอยู่ในสภาพที่น่าสังเวช แต่การโจมตีของนางในครั้งนั้น นอกจาก
