หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินกับผู้อาวุโสอีกหลายท่านมีเรื่องที่เป็นเรื่องลับต้องการจะปรึกษากับมู่เฉียนซี อาจารย์ใหญ่หวงฝู่ก็ไม่ได้ถามอะไรต่อและได้ให้มู่เฉียนซีไปกับหัวหน้าหุบเขาเวินเหริน
นี่เป็นความลับของหุบเขาโอสถ การพูดคุยในครั้งนี้จึงเป็นความลับอย่างมาก
มู่เฉียนซีได้นำสูตรยาสวรรค์ว่านหลิงออกมาแล้วกล่าวขึ้น “นี่เป็นยาระดับสวรรค์เต็มขั้นของขั้นที่เก้า ข้านั้นมิอาจที่จะสกัดมันออกมาได้เลย มิทราบว่าพวกท่านหัวหน้าหุบเขาเวินเหรินมีหนทางใดบ้างหรือไม่?”
พวกเขาสูดลมหายใจเข้าแล้วกล่าว “ยาสวรรค์ว่านหลิงเป็นยาขั้นเก้าที่เต็มขั้นจริง ๆ”
นับตั้งแต่หลังจากที่หอโอสถมาอยู่ในหุบเขาโอสถ ก็ไม่เคยมีใครเจอยาว่านหลิงเทียนในตำนานอีกเลย
พวกเขาเพียงแค่รู้จักยาระดับขั้นสวรรค์นี้จากตำราโบราณบางตำราเท่านั้น แต่กลับนึกไม่ถึงเลยว่ามันจะเป็นยาขั้นสวรรค์ระดับที่เก้าเต็มขั้น
หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ “สาวน้อย ข้าคาดว่าเจ้าก็คงจะรู้ว่าหอโอสถมีความสำคัญต่อระดับของการปรุงยาสำหรับหุบเขาโอสถและสำหรับทั้งแดนใต้มากขนาดไหน”
“ในเรื่องของการปรุงยาของเมื่อก่อนนี้ แดนใต้นั้นมิอาจที่จะเทียบกับแดนตะวันออกและแดนเหนือได้เลย อีกทั้งนักปรุงยาก็มีจำนวนน้อยเป็นอย่างมาก”
สถานการณ์เช่นนี้มันเหมือนกับสถานการณ์ของทวีปเซี่ยโจวในปัจจุบันมิมีผิด มู่เฉียนซีตะลึงไปเล็กน้อย
“ตั้งแต่ที่หอโอสถปรากฏตัวขึ้นมา ถึงแม้คนทั่วไปจะฝ่าขึ้นไปใ