“อืม!”
มู่เฉียนซีเคยปรุงยาระดับปฐพีมาก่อน แม้ว่าตอนแรกจะมีจวินโม่ซีคอยช่วย แต่นางก็ยังมีประสบการณ์ในการปรุงยาระดับต่ำ
ยานั่นถูกใช้ไปหมดแล้ว ตอนนี้นางทําได้เพียงพึ่งพาตนเองเท่านั้น ตอนนี้ความแข็งแกร่งของนางเพิ่มขึ้นไปหนึ่งขั้น บวกกับประสบการณ์ที่มี นางสามารถลองดูได้!
มู่เฉียนซีถามว่า “ระดับปฐพีขั้นที่หนึ่ง ก็เพียงพอแล้วหรือ?”
“เนื่องจากผู้เข้าร่วมการแข่งขันมีข้อจํากัดด้านอายุ การที่อายุไม่เกินสามสิบปีแต่สามารถเป็นปรมาจารย์นักปรุงยาได้ การปรุงยาระดับปฐพีจึงถือว่าเป็นอัจฉริยะมากแล้ว นายท่านของข้าไม่ได้ให้ความสําคัญกับระดับขั้น แต่ให้ความสำคัญกับคุณภาพ! ”
“หากการกลั่นยาระดับปฐพีขั้นที่หนึ่งมีคุณสมบัติครบถ้วน เช่นนั้นก็จะสามารถผ่านด่านได้”
มู่เฉียนซีพยักหน้า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็วางใจแล้ว”
มู่เฉียนซีหยิบสมุนไพรวิญญาณทั้งหมดออกมาและเริ่มปรุงยา
มู่เฉียนซีทุ่มเทแรงกายแรงใจทั้งหมดลงไปในการหลอมโอสถ เสี่ยวเย่ามองดูการเคลื่อนไหวของนางและรู้สึกร้อนใจยิ่งกว่ามู่เฉียนซีเสียอีก
“ต้องสําเร็จ ต้องสําเร็จอย่างแน่นอน!”
“เจ้าของหม้อเทพนิรันดร์ การปรุงยาระดับปฐพีต้องเป็นเรื่องเล็กน้อยอย่างแน่นอน”
“โอ้! ลืมบอกกับสาวน้อยคนสวยว่าการทดสอบการปรุงยาในขั้นที่เจ็ดมีโอกาสเพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น! เมื่อล้มเหลวแล้วก็จะตกรอบไปในทันที! จะทําอย่างไร? จะทําอย่างไรกันดี? ”
แม้ว่าเสี่ยวเย่าจะใช้เรื่องที่มู่เฉียนซี