ที่สามารถทะลวงขึ้นไปยังชั้นเจ็ดได้ เกรงว่าอายุขัยของหอโอสถนั้นคงจะต้องถึงกาลสิ้นสุดเสียแล้ว พวกเราได้ปกปักรักษาหอโอสถมาเป็นเวลานานเช่นนี้ และหอนั่นก็เป็นเหมือนดั่งอาจารย์ของเรา ข้านั้นไม่อยากที่จะให้มันต้องพังทลายลงเลยจริงๆ”
หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินถอนหายใจ “ทั้งหมดนี้ก็คงจะต้องดูกันที่โชคชะตาแล้วละ!”
มู่เฉียนซีนั้นไม่รู้ว่าตนเองได้ล้มเหลวไปแล้วกี่ครั้ง แต่ว่านางจะไม่ยอมแพ้อย่างแน่นอน
ทุกครั้งที่นางล้มเหลวนางก็จะไปคิดทบทวนสิ่งที่ผ่านมา ในระยะเวลาสามวันจำนวนของยาที่นางสกัดออกมานั้นแต่ละวันมีจำนวนมากขึ้นกว่าวันก่อนหน้า ขอแค่เพียงก้าวหน้าต่อไปเรื่อยๆ เช่นนั้นก็จะสามารถผ่านด่านไปได้อย่างแน่นอน
การปรุงยาระดับเก้าเช่นนี้ มู่เฉียนซีเองก็ยิ่งคุ้นชินมากขึ้นเรื่อยๆ เวลาที่ใช้ในการสกัดออกมาก็ไวขึ้นเช่นกัน
ส่วนอวี้เหลียนชิงและไป๋เหลิ่งชวงก็ได้มาถึงยังชั้นที่หกแล้ว พวกเขาเองก็ได้ฟังกฎไปแล้วและหลังจากที่ได้ล้มเหลวไปแล้วครั้งหนึ่ง พวกเขาก็รู้สึกว่าหนทางข้างหน้านั้นช่างมืดมน
“ในครั้งนี้กลับมีผู้ที่สามารถขึ้นไปยังชั้นที่หกได้ถึงสามคน!” ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งหุบเขาโอสถกล่าวออกมาด้วยความตกตะลึง
“แต่ถ้าหากว่าไม่มีใครสามารถขึ้นไปที่ชั้นที่เจ็ดได้ ความหวังของพวกเราก็คงจะไม่เป็นจริง!” หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินกล่าวออกมาด้วยความจนปัญญาเป็นอย่างยิ่ง
ด้วยความพยายามอย่างหนักของมู่เฉียนซี ถึงแม้ว่านางจะล้มเหลวไปอีกคร