ินเหรินต้องการให้พวกเราหลอมออกมาก็คือยาจินหยาง หากไม่ใช่ยาจินหยางก็ไม่นับว่าผ่านการทดสอบ!”
เป็นผลให้หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินกล่าวว่า “จากการวินิจฉัยของข้าแล้ว นี่คือยาจินหยาง!”
“นี่มันเป็นไปไม่ได้!” อวี้เหลียนชิงกล่าวเสียงแหลม
หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินกล่าว “สาวน้อยผู้นี้ไม่เพียงแต่จะหลอมยาจินหยางออกมาดีที่สุด แต่ยังปรับปรุงสูตรยาจินหยางให้ดีกว่าเดิมอีกด้วย จากการปรับปรุงสูตรยาของนางแล้ว ประสิทธิภาพของยาจินหยางเม็ดนี้ดีขึ้นกว่าเดิมมาก”
“หากเจ้าไม่เชื่อเจ้าก็เอายาของเจ้ามาเปรียบเทียบกับยาของสาวน้อยผู้นี้ได้”
หัวหน้าหุบเขาโอสถได้ตามเด็กลองยามา
เขาเอ่ยปากกล่าวว่า “ประสิทธิภาพของยาจินหยางนั้นทุกคนก็ล้วนแต่รู้กันดีอยู่แล้ว สิ่งนั้นก็คือ มันจะทำให้กำลังในการต่อสู้ของคนแข็งแกร่งขึ้น เด็กทั้งสองคนนี้มีพลังความแข็งแกร่งเท่ากัน ให้พวกเขาแบ่งกันกินยาจินหยางของมู่เฉียนซีกับอวี้เหลียนชิงดู!”
อวี้เหลียนชิงกล่าว “ตกลง! เช่นนั้นก็ลองดู!”
เขายังคงไม่ยอมรับความจริงว่าตนเองนั้นพ่ายแพ้แล้ว อยู่ในหุบเขาหมอเทวดา ในหมู่สหายวัยเดียวกัน ตั้งแต่เด็กเขาไม่เคยพ่ายแพ้ให้แก่ผู้ใดเลย อย่างไรเสียเขาก็เป็นถึงศิษย์ของบรรพบุรุษแห่งหุบเขาหมอเทวดา ต่อไปในภายภาคหน้าเขาก็คือทายาทคนต่อไปแห่งหุบเขาหมอเทวดา
หลังจากที่เด็กทดลองยาสองคนนั้นได้กินเม็ดยาเข้าไปก็เริ่มปะทะกัน ผลลัพธ์ก็คือเด็กผู้นั้นที่กินยาจินหยางของมู่เฉียนซีเข้าไป ส
