ปรุงยาตั้งแต่อายุยังน้อย แต่ก็ไม่สามารถก้าวไปในระดับที่สูงขึ้นได้
คนอื่น ๆ ได้ใส่สมุนไพรวิญญาณลงไปอย่างชํานาญ และมู่เฉียนซีเองก็ไม่ได้นิ่งเฉย นางเริ่มใส่สมุนไพรวิญญาณแต่ละชนิดลงไป
อาจารย์ใหญ่หวงฝู่กล่าวขึ้นอย่างจนปัญญา “ไม่ว่าจะสกัดออกมาสมบูรณ์แบบแค่ไหน แต่ขาดหญ้าใบทองไป ก็ไม่สำเร็จอยู่ดี!”
ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าว “อาจารย์ใหญ่ ท่านต้องไม่ลืมว่าสาวน้อยผู้นี้เป็นผู้วิปริต ไม่แน่ว่านางอาจจะสามารถสร้างปาฏิหาริย์ได้!”
“ก็ได้แต่หวังว่านางจะสร้างปาฏิหาริย์ขึ้นมา ไม่อย่างนั้นสํานักซวนเสียของเราคงต้องเสียหน้าอีกแล้ว”
หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินก็กําลังเฝ้าดูการกลั่นยาของเด็กน้อยเหล่านี้อยู่ เพื่อดูว่ามีต้นกล้าที่ดีหรือไม่
จากวิธีการปรุงยาของพวกเขา ก็สามารถมองได้ว่าสูงหรือต่ำ เมื่อสายตาของเขาจับจ้องไปที่มู่เฉียนซี เขาก็ต้องตกตะลึง
หญิงสาวชุดม่วงที่ยืนอยู่บนแท่นหลอมยาที่มุมหนึ่งนั้นกําลังกลั่นยาอยู่ นางทุ่มเททั้งกายและใจในการหลอมยา สิ่งที่ดีได้หลอมรวมเข้ากับยาที่อยู่ในเตาหลอมยา
การเคลื่อนไหวราวกับเมฆและสายน้ำไหล เป็นการแสดงที่งดงาม เขาถึงกับรู้สึกว่าเด็กหญิงผู้นี้หลอมยาบ่อยกว่าเขาเสียอีก
หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินส่ายหัว นี่มันเป็นไปได้อย่างไร ? สาวน้อยคนนี้อายุเพียงสิบกว่าปีเท่านั้น ต่อให้นางสกัดกลั่นยามาตั้งแต่ในครรภ์มารดาก็ไม่มีทางหลอมยาบ่อยไปได้มากกว่าเขา
เมื่อหัวหน้าหุบเขาเวินเหรินเห็นวิธีการของมู่เ
