ญญาณชนิดนั้นแทน แล้วจะปรุงยาจินหยางออกมาได้อย่างไร ช่างไร้เดียงสาเสียจริง”
“นางบุ่มบ่ามเช่นนี้ อีกเดี๋ยวเตาจะระเบิดอีก! ต้องขอบคุณในความแข็งแกร่งของหม้อยาของนาง มิเช่นนั้นหม้อยาคงจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ และนางก็คงต้องตกรอบไปในที่สุด”
“……”
การหลอมโอสถครั้งนี้มู่เฉียนซีลดปริมาณของดอกบัวทองลง แต่ผลลัพธ์กลับเหมือนกัน!
ปัง!
เสียงระเบิดดังขึ้นอีกครั้ง!
การแข่งขันครั้งนี้แปลกมาก ท่ามกลางเสียงระเบิดของเตาหลอม
มู่เฉียนซีล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า และอวี้เหลียนชิงก็สกัดกลั่นเม็ดยาจินหยางออกมาได้แล้ว เขากลายเป็นคนที่ประสบความสําเร็จในการประลองครั้งนี้ และหลอมยาจินหยางเสร็จเป็นคนแรก
เขาหยิบเม็ดยาขึ้นมาและวางมันลงไปในเสาหยกนั่นก่อนจะเดินลงเวทีประลองอย่างช้า ๆ และกล่าวว่า “หัวหน้าหุบเขาเวินเหริน ข้าน้อยได้ปรุงยาเสร็จแล้ว”
หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินหัวเราะและกล่าวว่า “สมแล้วที่เป็นลูกศิษย์โดยตรงของท่านผู้เฒ่า ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม ก็สามารถกลั่นเม็ดยาจินหยางที่มีคุณภาพเช่นนี้ได้ ดูเหมือนว่าท่านผู้เฒ่าจะสอนมาดี!”
อวี้เหลียนชิงยิ้มพลางกล่าว “ต้องขอบคุณอาจารย์ที่ชี้แนะมาอย่างพิถีพิถัน ข้าน้อยจึงประสบความสําเร็จในวันนี้” ”
หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินทักทายเขาอยู่พักหนึ่ง จากนั้นก็ยังคงให้ความสนใจกับมู่เฉียนซีต่อ
ตอนนี้สาวน้อยคนนี้ล้มเหลวถึงเจ็ดครั้งแล้ว แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้ อีกทั้งจิตใจยังสงบนิ่งอย่างยิ่ง แม้แต่เข
