เลย หุบเขาโอสถสมกับที่เป็นหุบเขาโอสถจริง ๆ”
“……”
หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินกล่าวว่า “สมุนไพรวิญญาณทั้งหมดเตรียมพร้อมเอาเอง เวลาในการปรุงยามีเพียงแค่สามชั่วยามเท่านั้น หากสามชั่วยามยังทำไม่สำเร็จก็จะถูกคัดออก!”
เป็นเรื่องปกติที่จะต้องเตรียมสมุนไพรวิญญาณด้วยตัวเอง หากเตรียมสมุนไพรวิญญาณระดับสูงให้กับผู้เข้าร่วมทุกคน ต่อให้เป็นหุบเขาโอสถก็มิอาจทำได้
ผู้ที่เข้าร่วมการคัดเลือกขอหอโอสถทุกคนล้วนแต่เตรียมตัวมาเป็นอย่างดี ถึงแม้ว่าพวกเขาจะขาดสมุนไพรวิญญาณไปอย่างสองอย่าง แต่พวกเขาก็สามารถแลกเปลี่ยนกับศิษย์พี่ศิษย์น้องของพวกเขาได้ และนี่ก็เป็นการอนุญาตจากการทดสอบในครั้งนี้
ทว่า มู่เฉียนซีอยู่คนเดียว คนรอบข้างก็ไม่รู้จัก นางขาดสมุนไพรวิญญาณก็ไม่อาจแลกเปลี่ยนกับผู้ใดได้
ตอนนี้ในใจของอาจารย์ใหญ่หวงฝู่ก็เย็นยะเยือกขึ้น “เป็นไปไม่ได้! ขาดสมุนไพรวิญญาณ!”
“บัดซบ! หุบเขาโอสถออกข้อสอบเช่นนี้อย่างน้อยก็ต้องเตือนกันบ้างสิ! ใครจะเตรียมสมุนไพรวิญญาณมากเช่นนี้ได้ในคราเดียวกันหล่ะ”
เสียโจวเป็นพื้นที่ห่างไกลในทุรกันดาร สมุนไพรวิญญาณมีค่อนข้างน้อย ถึงแม้ว่ามู่เฉียนซีจะสะสมสมุนไพรวิญญาณเอาไว้มากมาย แต่ก็ขาดสมุนไพรวิญญาณไปชนิดหนึ่งแล้วจริง ๆ
ดินแดนอื่น ๆ นับว่ากว้างใหญ่และมีทรัพยากรที่สมบูรณ์ ดูเหมือนว่าสมุนไพรวิญญาณในสูตรยานั้นเขาไม่ขาดแคลนเลย
อาจารย์ใหญ่หวงฝู่ร้อนอกร้อนใจราวกับมดที่ตกอยู่ในน้ำร้อนก็มิปาน สำนักศึก
