เครื่องปรุงยาจีนได้ถูกห่อเสร็จเรียบร้อยแล้ว อาจารย์ใหญ่หวงฝู่เก็บมา และกล่าวกับจ้าวซือว่า “เจ้าเฒ่า จะเชื่อหรือไม่เชื่อมันก็เรื่องของเจ้า”
จากนั้นก็เดินลอยหน้าลอยตาเชิดออกไปพร้อมกับมู่เฉียนซี ไม่ไว้หน้าพวกเขาเลยแม้แต่น้อย
ไป๋เหลิ่งชวงกล่าว “ท่านอาจารย์ ท่านว่าสิ่งที่อาจารย์ใหญ่หวงฝู่กล่าวนั้นเป็นความจริงหรือไม่เจ้าคะ ?”
“เจ้าหมอนี่แค่เสแสร้งแกล้งทำเป็นแน่นอน เสียโจวสถานที่เล็ก ๆ ทุรกันดารเช่นนั้นไม่มีทางเลี้ยงดูอัจฉริยะเช่นนี้ออกมาได้ ชวงเอ๋อร์เจ้าอย่าให้ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์นั่นมารบกวนจิตใจและอารมณ์ของเจ้าได้เด็ดขาดเชียวนะ” จ้าวซือกล่าว
“อืม! ชวงเอ๋อร์เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ” ไป๋เหลิ่งชวงพยักหน้าพลางกล่าว
มู่เฉียนซีพบว่าในเมืองอวิ๋นจงมีนักปรุงยาอยู่ไม่น้อยเลย และดูเหมือนว่านักปรุงยาเหล่านั้นล้วนแต่ไปเข้าร่วมการคัดเลือกของหอโอสถที่หุบเขาโอสถด้วย
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยความสงสัยว่า “ดูเหมือนว่าทุกคนล้วนแต่เลือกที่จะพักในเมืองอวิ๋นจง หรือว่าสภาพแวดล้อมที่หุบเขาโอสถมันไม่ค่อยดี”
ผู้อาวุโสสูงสุดยิ้มพลางกล่าว “สาวน้อยซี ความคิดนี้ของเจ้าผิดไปโดยสิ้นเชิงเลยหล่ะ สภาพแวดล้อมของหุบเขาโอสถนั้นดีมาก กลิ่นอายของพลังวิญญาณก็มีเพียงพอ ที่ทุกคนรวมตัวกันอยู่ที่เมืองอวิ๋นจงก็เพียงแค่จะสืบข่าวคราวเกี่ยวกับพลังและความแข็งแกร่งของทุก ๆ ฝ่ายก็เท่านั้นเอง”
“ตอนนี้นักปรุงยาของกองกำลังหลักได้แอบต่อสู้กันอย่างลับ ๆ เพื่อท
