ทวีปอวิ๋นโจวกว้างใหญ่กว่าทวีปเสียโจวเป็นสิบเท่า มิติส่งตัวระยะไกลก็ไม่ได้มีเพียงแห่งเดียวเหมือนทวีปเสียโจว
ในเวลาเดียวกับที่มู่เฉียนซีออกมาจากมิติส่งตัวระยะไกลนั้น ที่มิติส่งตัวระยะไกลอีกแห่งหนึ่งก็มีคนกลุ่มหนึ่งเดินออกมา
มู่เฉียนซีเหลือบมอง นางเห็นอาภรณ์ในแบบนักปรุงยาสีขาวที่คุ้นเคย พวกนั้นเป็นคนของหุบเขาหมอเทวดา
นางมองไปยังชายหนุ่มผู้เป็นผู้นำที่อายุราวยี่สิบกว่าปี รูปลักษณ์ของเขานั้นดูไม่เลว ความอ่อนโยนแผ่ออกมาผสมรวมกับรอยยิ้มสุภาพ นั่นเป็นลักษณะมาตรฐานของคนจากหุบเขาหมอเทวดา
นึกไม่ถึงเลยว่าเมื่อนางมาถึงทวีปอวิ๋นโจว ก็พบเจอเข้ากับคนของหุบเขาหมอเทวดาทันที
ณ บริเวณมิติส่งตัวระยะไกล คนของหุบเขาโอสถมารออยู่ที่นี่แต่แรกแล้ว
เมื่อเห็นคนของหุบเขาหมอเทวดามาถึง ใบหน้าของพวกเขาก็มีรอยยิ้มแห่งการต้อนรับปรากฏขึ้น แล้วจึงกล่าวว่า “สหายหลายท่านจากหุบเขาหมอเทวดามาเร็วยิ่งนัก จะไปที่หุบเขาโอสถพร้อมกับพวกข้า หรือว่าจะอยู่พักที่เมืองอวิ๋นจงสักสองสามวันก่อนดีเล่า”
อวี้เหลียนชิงกล่าว “พวกเราจะยังไม่ไปรบกวนหุบเขาโอสถ พวกเราจองโรงเตี๊ยมในเมืองอวิ๋นจงเอาไว้แล้ว ในวันคัดเลือกนั้น พวกเราจะต้องไปถึงตรงเวลาแน่นอน”
ผู้มาต้อนรับกล่าวว่า “ถ้าหากต้องการสิ่งใดละก็ สามารถมาหาพวกเราได้ พวกเราหุบเขาโอสถแม้จะอยู่ในป่าลึกและไม่ค่อยได้ออกมาภายนอกเท่าไหร่นัก แต่ในทวีปอวิ๋นโจว คำพูดของพวกเราก็ยังถือว่ามีน้ำหนักอยู่บ้าง
