หล่ะ!”
“ระดับพลังวิญญาณของศิษย์น้องมู่เฉียนซีนั้นยังคงห่างชั้นยิ่งนัก หากนางทะลวงพลังวิญญาณขั้นจักรพรรดิแห่งภูตระดับสามได้ ข้าจะเดิมพันว่านางชนะ!”
ซวนอี้กล่าว “หากเจ้าต้องการห้องฝึกชั้นที่เก้า ข้ายอมแพ้ให้ได้!”
มู่เฉียนซีกล่าว “ไม่จำเป็นต้องยอมแพ้ ข้าจะทุ่มเทอย่างสุดกำลัง ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็ต้องเอาด้วยกลเพื่อเอาชนะให้ได้”
“เจ้าระวังตัวให้ดีหล่ะ!” ร่างของมู่เฉียนซีพุ่งออกไปอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า
ร่างของนางได้กลายเป็นภาพมายานับไม่ถ้วน ทำให้ผู้คนต่างดูไม่ออกว่าร่างไหนเป็นร่างที่แท้จริง ร่างไหนเป็นร่างมายา
“มังกรวารีพิฆาต!”
“ทักษะเทียนซวน!”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
ร่างของทั้งสองตัดสลับกันไปมา และได้ร่ายเพลงกระบี่สลับกันไปมาหลายต่อหลายรอบ
เข็มยาของมู่เฉียนซีตกกระหน่ำลงมาดุจดั่งสายฝน โจมตีจากทั่วทุกมุม
กระบี่มังกรเพลิงปรากฏขึ้นอีกครั้ง มู่เฉียนซีตะโกนอย่างเย็นชาว่า “มังกรเพลิงสังหาร!”
หลังจากที่มังกรเพลิงสีแดงฉานพุ่งออกไป เสียง แกร๊ง! ก็ดังขึ้น กระบี่เล่มนั้นก็หักลงอีกครั้ง
ซวนอี้เห็นกระบี่เล่มนั้นหักหลายต่อหลายครั้งจนรู้สึกเป็นเรื่องที่คุ้นชินไปแล้ว ทว่า หากเป็นของตนเองหักบ่อยเช่นนี้ ถึงแม้ว่าเขาจะหลอมอาวุธเป็นแต่ก็รู้สึกจนปัญญาเช่นกัน
ฟึ่บ!
ในขณะที่เข็มยาที่มีขนาดเล็กกว่าเส้นผมเข็มนั้นปักเข้าที่ด้านหลังของซวนอี้ การต่อสู้ก็ได้ตัดสินชี้ขาดแล้ว
ทั่วทั้งร่างกายของซวนอี้ไร้เรี่ยวแรง แม้แต่ยืน
