เฉียนซีกล่าว “มิต้องหรอก ข้าไปบอกเขาเองก็ได้ บอกพวกเขาไปว่าพรุ่งนี้มู่เฉียนซีจะมารับคำท้า”
เหล่าศิษย์ที่น่าสงสารนั้นไม่รู้เลยแม้แต่น้อยว่าอาจารย์มู่ซีที่พวกเขาทั้งรักและเคารพ อีกทั้งยังเกรงกลัว เป็นคนเดียวกันกับที่พวกเขากำลังโกรธเกรี้ยวและหวงแหน พวกเขาไปท้าประลองกับผู้เป็นอาจารย์ของพวกเขา เตรียมตัวถูกตีตายได้เลย
…
อรุณรุ่ง
ศิษย์สำนักย่อยการปรุงยามากันเกือบทั้งหมด ผู้ที่มีความมั่นใจในความสามารถการปรุงยาของตนเองล้วนรวมตัวกันมาเป็นกองทัพที่จะมาท้าสู้ จำนวนคนของกองทัพผู้ท้าสู้นั้นมีมากจนน่าหวั่นพรึง
มู่เฉียนซีมาสาย ทำให้ทันทีที่เหล่าศิษย์มองเห็นเงาร่างของคนแปลกหน้า จิตสังหารของพวกเขาก็พลุ่งพล่านขึ้นมาและโจมตีนางไปทางสายตา
เงาร่างสีม่วงอ่อนย่างกรายเข้ามาใกล้ ร่างกายและใบหน้าที่งดงามเมื่ออยู่ภายใต้แสงแดดแลดูเจิดจ้าอย่างหาสิ่งใดเทียบเทียมไม่ได้ ทำให้บริเวณโดยรอบอับแสงลงในทันใด
พวกเขาล้วนตะลึงงัน เดิมทีพวกเขาคิดว่าอาจารย์มู่ซีมีรูปร่างหน้าตาละเอียดงดงามราวกับภูตอยู่แล้ว แต่นึกไม่ถึงเลยว่าแม่นางผู้นี้จะถึงขั้นที่ว่าไม่แพ้ให้แก่อาจารย์มู่ซีเลย
นางดูสงบ สง่า สูงส่ง ทว่าก็ดูเกียจคร้านอยู่ในที นั่นทำให้พวกเขามิอาจละสายตาไปจากนางได้เลย
“โอ้! นี่เป็นสตรีนางหนึ่ง”
“แต่นางเป็นหญิงสาวที่งดงามมาก…”
จ้านเทียนอวี้กล่าวขึ้นอย่างเศร้าโศก “ซูเซิง เสี่ยวเหิน เราจะทำเช่นไรดี ถ้าหากว่านางเป็นคนที่มีความสามาร
