ีคนผู้หนึ่งกล่าวขึ้นมา
ใบหน้าของซวนอี้ซีดเผือด ริมฝีปากก็ดำคล้ำ
บนแขนของเขาตอนนี้มีเข็มยาขนาดเล็กกว่าเส้นขนปักอยู่เข็มหนึ่ง
เขาโดนพิษของมู่เฉียนซีเข้าแล้ว!
ซวนอี้ขยับริมฝีปาก และกล่าวว่า “ข้า…แพ้…”
ทว่า มู่เฉียนซีกลับกล่าวแทรกขึ้นมาก่อนว่า “ผู้ตัดสิน นับว่าเสมอกันเป็นเช่นไร ?”
“ได้! เสมอกัน!” ผู้ตัดสินกล่าว
“เจ้า…” ซวนอี้มองมู่เฉียนซีด้วยความประหลาดใจ ไม่เข้าใจว่าเหตุใดนางถึงกล่าวเช่นนี้
ยังกล่าวไม่ทันจบ ซวนอี้ก็หมดสติล้มลงไปก่อนแล้ว
ทุกคนต่างก็อุทานขึ้นด้วยความตกใจว่า “ศิษย์พี่ซวนอี้หมดสติล้มลงไปแล้ว ถึงแม้ว่าเมื่อครู่กระบี่ของเขาจะจ่ออยู่ที่คอมู่เฉียนซี แต่เกรงว่าเขาคงไม่มีแรงจะทำร้ายมู่เฉียนซีได้แล้ว”
“หรือจะพูดอีกอย่างว่า อันที่จริงแล้วมู่เฉียนซีมีแนวโน้มที่จะชนะมากกว่า!”
“แต่มู่เฉียนซีกลับบอกกับผู้ตัดสินว่าให้เสมอกัน นางคงจะไม่ชอบคอศิษย์พี่ซวนอี้เข้าแล้วกระมัง ก็เลยตัดสินให้เสมอกันเช่นนี้!”
