— ตูม! —
“อ๊ายยยย!”
กระบวนท่าฟาดลงไป หวงหนีถอยไปอยู่ขอบเวทีประลอง มวยผมของนางร่วงหล่นลงมาหลุดรุ่ยดูยุ่งเหยิงมาก ใบหน้าของนางก็เผือดซีด เห็นได้ชัดว่านางตกใจกับพลังของมู่เฉียนซี
มุมปากมู่เฉียนซีโค้งขึ้นเล็กน้อยเป็นรอยยิ้มเยาะ อีกนิดก็กําลังจะบรรลุขั้นสมบูรณ์แบบแล้ว
หวงหนีถลึงตาใส่มู่เฉียนซี “เจ้า… เจ้า…”
“อย่าเพิ่งดีใจไปเลย”
ทันใดนั้น กลีบกุหลาบสีแดงสดทั้งหมดบนลานประลองร่วงหล่นลงมาพร้อมกับเสียงอุทานของเหล่าผู้ชมดู
“โอ้! ปรากฏตัวแล้ว ร้อยบุปผาสังหาร! นี่เป็นทักษะที่ยอดเยี่ยมของนางมารตนนี้”
“ได้ยินมาว่าผู้ที่ถูกโจมตีด้วยกระบวนท่านี้แทบจะเป็นบ้า ศิษย์น้องมู่เฉียนซีเกรงว่าตกอยู่ในอันตรายแน่แล้ว”
“ใครก็ได้บอกนางยอมแพ้เถอะ เร็วเข้า! ข้าทนดูไม่ได้”
เมื่อดอกไม้ร่วงหล่น กลิ่นหอมอันเข้มข้นของกลีบดอกไม้นี้ก็ทําให้มู่เฉียนซีต้องขมวดคิ้วแน่น นางเจองานหนักเข้าให้แล้ว แต่ไม่มีหนทางที่จะยอมแพ้ มาถึงนี่แล้วมีแต่ต้องสู้ต่อเท่านั้น
นางขบคิดอย่างหนักจนในที่สุดก็นึกออก
ขวดยาถูกหยิบออกมาหลายขวด น้ำยานับไม่ถ้วนก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า
“บุปผาหลั่งสายฝน!”
— ปัง! ปัง! ปัง! —
เมื่อน้ำยานับไม่ถ้วนตกลงมา กลิ่นหอมของกลีบดอกไม้ก็จางลงเรื่อย ๆ… เรื่อย ๆ…
โชคดีจริง ๆ ที่ปรุงยาน้ำนี้เผื่อเอาไว้ ใบหน้าของมู่เฉียนซีเปลี่ยนไปราวกับว่านางไม่ได้ถูกกลีบดอกไม้เหล่านี้รบกวนจิตใจเลย
หวงหนีถึงกับขมวดคิ้วแน่น เอ่ยถามด้วยความปร
