านหรอก แต่ดูเหมือนว่าครั้งนี้เห็นทีจะต้องขุดท่านออกมาถึงจะได้!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างจนปัญญา
ถึงอย่างไรเสีย วันพรุ่งก็ต้องเข้าไปสำนักส่วนในแล้ว ต้องขุดอาจารย์ใหญ่ผู้นั้นออกมาให้จงได้
“ใช้กระบี่ที่ใช้แล้วทิ้งต่อไปก่อนก็แล้วกัน!” หลังจากที่เก็บตัวกระบี่ที่หักนั้นมาแล้ว มู่เฉียนซีก็เตรียมที่จะหลอมกระบี่ต่อไป
ก๊อก ก๊อก ก๊อก! หลังจากที่หลอมกระบี่เสร็จ นางก็ได้ยินเสียงคนมาเคาะประตู
ทันทีที่นางเปิดประตูออกมาก็ได้เห็นกับร่างชุดเขียวร่างหนึ่ง และร่างที่สูงใหญ่กำยำร่างหนึ่ง นางยิ้มพลางกล่าวว่า “ดึก ๆ ดื่น ๆ เช่นนี้แล้วพวกเจ้ายังไม่พักผ่อนกันอีกเหรอ!”
โม่ซางคงกล่าว “ได้ยินมาว่าเจ้ามีคุณสมบัติได้รับเข้าเรียนสำนักส่วนในแล้ว ก็เลยตั้งใจจะมาแสดงความยินดีกับเจ้าหน่ะ”
ฉินป้ากล่าวด้วยความตื่นเต้นว่า “เจ้าไม่รู้อะไร เจ้าได้สร้างปาฏิหาริย์ให้กับสำนักศึกษาซวนเสียแล้ว ข้านับถือในตัวเจ้าจริง ๆ”
เสียงของฉินป้าดังก้องขึ้น และได้ทำลายคำพูดที่อ่อนโยนนั้นของโม่ซางคงไปเสียสิ้น โม่ซางคงก็จนปัญญาเช่นกัน
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “ข้าก็อยากฉลองสักหน่อย อาหารมื้อดึกคืนนี้ข้าเลี้ยงเอง เหล้าข้าก็เลี้ยงด้วย!”
อาหารมื้อดึกแน่นอนว่าได้ถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบที่ในสวน และได้เริ่มย่างเนื้อ ส่วนเหล้าก็เป็นเหล้าสมุนไพรที่มู่เฉียนซีปรุงขึ้นมาพิเศษ
โม่ซางคงกล่าวเสียงต่ำว่า “เจ้าเข้าไปในสำนักส่วนในครั้งนี้ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะไ
