จในกรงเพลิงของเขาเองมากเกินไปจนพบกับจุดจบอันน่าตะลึงงันเมื่อเห็นมู่เฉียนซีทําลายมันได้ด้วยกระบวนท่านี้ แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับมังกรเพลิงสังหารของนาง เขาก็ยิ่งไม่มีช่องว่างในการตอบโต้ใด ๆ
— ปัง! —
พื้นถูกเผาไหม้เกรียม ร่างหวงฉีกระเด็นลอยออกไป เสื้อผ้าของเขาถูกเผาจนขาดรุ่งริ่ง จิตใจก็บอบช้ำ เขารู้สึกเหมือนกําลังฝันไปและได้แต่พูดเสียงเศร้า “ข้าแพ้แล้ว…”
ฉูห้าวเองก็รู้สึกเหมือนทุกอย่างตรงหน้าไม่ใช่เรื่องจริง “พี่ใหญ่มู่ เจ้าชนะอีกครั้งแล้ว เจ้านี่สุดยอดมากจริง ๆ!”
“สวรรค์โปรด! แม้แต่หวงฉีก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนาง การที่พี่ใหญ่มู่จะได้อันดับหนึ่งในการสอบคัดเลือกศิษย์สำนักส่วนในในครั้งนี้ เรียกได้ว่าเป็นเรื่องปกติมาก”
“ข้าแพ้แล้ว ลูกซวนจูเป็นของเจ้า เอาไปซะ!” หวงฉีเป็นคนรู้แพ้รู้ชนะ เขาส่งลูกซวนจูไป ยอมมอบให้แต่โดยดี
เขาเป็นศิษย์สิบอันดับแรกของห้องเรียนระดับสูง คะแนนในลูกซวนจูของเขามีไม่น้อยเลย
มู่เฉียนซีบดขยี้มันอย่างไม่รีรอ ทันใดนั้นคะแนนนางเพิ่มขึ้นอีกครั้ง
“ไปต่อ!” มู่เฉียนซีแค่นเสียงเย็น
ค่ำคืนนี้ นอกจากเจอกับหวงฉีที่ถือได้ว่าแข็งแกร่งแล้ว ผู้อื่นที่เหลือนางรับมือได้ง่ายมาก
ฉูห้าวมองดูคะแนนของเขาที่เพิ่มสูงขึ้น ถ้าหากว่าเขาพึ่งพาตัวเขาเองเพียงคนเดียวคงไม่มีทางที่จะสามารถทำได้ถึงขนาดนี้อย่างแน่นอน แต่ทว่าวันนี้กลับทำมันได้ นี่เป็นเรื่องมหัศจรรย์อย่างมาก
……
วันที่สอง การล่ายังคงดําเนิน
