้องเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับมู่เฉียนซีแน่ ๆ
ฉูห้าวเอ่ยขึ้น “เลิกพล่ามได้แล้ว ส่งลูกซวนจูของพวกเจ้าออกมาซะ”
พวกเขาตะเบ็งเสียงอย่างโกรธเคือง “ข้ารู้แต่แรกแล้วว่าเจ้ามันแปลก ที่แท้เจ้าก็เป็นพวกเดียวกับนางมู่เฉียนซีนั่น”
“ต้องเป็นฝีมือของนางบ้ามู่เฉียนซีแน่ ๆ นางทำเช่นนั้นได้ยังไง ใช้อาวุธลับรึอะไร ? บัดซบจริง!”
“ฉูห้าว เจ้าก็ไม่ได้ใบหน้าหล่อเหลาไปกว่าพวกเราเลยนี่ ทำไมถึงไปร่วมเป็นพวกเดียวกับมู่เฉียนซีได้”
“ลูกซวนจู!” ฉูห้าวกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ไม่ดีนัก น้ำเสียงเขาเข้าขั้นขู่แล้ว
เมื่อพ่ายแพ้แล้ว พวกเขาก็ไม่ดิ้นรนอย่างไร้ประโยชน์ ทำได้เพียงยอมมอบลูกซวนจูออกมาแต่โดยดี
“สหายมู่เฉียนซี ข้า… ข้าผู้นี้ต่อสู้เก่งมาก อีกทั้งยังมีคนจำนวนมากกว่าด้วย ข้าว่าเจ้าไปอยู่กลุ่มเดียวกับฉูห้าวไม่คุ้มแน่ มาอยู่กลุ่มเดียวกับข้าดีกว่า”
“ใช่แล้ว ใช่ ๆ ๆ!”
เวลานี้ฉูห้าวเองก็เป็นกังวลอยู่บ้างเล็กน้อย เขากลัวว่ามู่เฉียนซีจะทิ้งเขาไป หากเป็นเช่นนั้นเขาตายอย่างแน่นอน
มู่เฉียนซีตอบ “ข้าสามารถจัดการพวกเจ้าทั้งหมดได้โดยที่เทพไม่รู้ผีไม่เห็น เจ้าคิดว่ามีคนอยู่มากแล้วจะมีประโยชน์หรือยังไง ? ข้าต้องการใครก็ได้ที่หัวไวเพียงผู้เดียวเท่านั้นก็เพียงพอ”
ฉูห้าวรีบบอกด้วยความตื่นเต้น “อื้ม! ข้านี่แหละหัวไวเป็นอย่างมาก เจ้าวางใจได้”
เขารีบมอบลูกซวนจูที่ยึดมาส่งให้โดยตรงถึงมือของมู่เฉียนซี
— ปัง! ปัง! ปัง! —
เมื่อพลังวิญญา
