มพลางกล่าว
อาจารย์ใหญ่หวงฝู่กล่าว “ข้าจะเบี้ยวได้ยังไงหล่ะ มู่ซีฝึกฝนให้หลานชายของข้ากลายเป็นอัจฉริยะเช่นนี้ หากข้าเบี้ยวข้อตกลงเจ้า ข้าคงถูกฟ้าผ่าตายหน่ะสิ!”
หวงฝู่จี้เหินผงะไปครู่หนึ่ง “ท่านปู่! ศิษย์น้องผู้นี้ก็คือคนที่ท่านปู่บอกว่าได้ช่วยชีวิตท่านปู่เอาไว้ นางเป็นสหายของท่านอาจารย์มู่”
อาจารย์ใหญ่หวงฝู่กล่าว “ก็ใช่หน่ะสิ!”
หวงฝู่จี้เหินกล่าว “ศิษย์น้อง นักเรียนห้องเจ็ดแทบจะเป็นบ้าแล้ว ครั้งนี้ท่านอาจารย์มู่ซีจะโดดสอนอีกนานแค่ไหนกัน ?”
ถึงแม้ว่าหวงฝู่จี้เหินจะเป็นคนขี้เกียจ แต่ภายในแววตาของเขาก็เศร้าใจเล็กน้อย
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างหยอกล้อว่า “ดูเหมือนว่าพวกเจ้ามีร่างกายไว้เพื่อถูกทารุณสินะ เจ้าหวังอยากจะให้เขากลับมาทารุณพวกเจ้ามากขนาดนั้นเชียว”
หวงฝู่จี้เหินกล่าว “เพราะวิธีการสอนเช่นนี้มันใช้ได้ผลดียิ่งนัก เจ้ารู้หรือไม่ว่าเมื่อไหร่เขาจะกลับมา ?”
มู่เฉียนซีกล่าว “ก็คงอีกสักช่วงหนึ่งกระมัง ช่วงนี้ที่หอหมอปีศาจมีเรื่องที่ต้องจัดการมากมาย”
หวงฝู่จี้เหินกล่าว “เช่นนั้นก็ให้ท่านอาจารย์จัดการเรื่องของตัวเองให้เสร็จก่อนเถอะ พวกเราเรียนรู้ด้วยตัวเองได้แล้ว ไม่จำเป็นต้องให้เขาคอยอยู่ชี้แนะอยู่ตลอดเวลา”
อาจารย์ใหญ่หวงฝู่กล่าว “เจ้ามู่ซีผู้นั้นได้สั่งสอนนักเรียนห้องเจ็ดที่ได้ชื่อว่าเป็นนักเรียนจัดการยากมากจนกลายเป็นนักเรียนที่เชื่อฟังได้ถึงเพียงนี้ ข้ายิ่งประหลาดใจมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้วสิ และ
