เมื่อต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือที่แข็งแกร่งเช่นนี้ แต่ราชาแห่งพิษกลับไม่ยอมรับในชะตากรรม ถึงอย่างไรเสียเขาก็เป็นถึงนักพิษผู้หนึ่ง
นักพิษย่อมมีวิธีของตนเองในการรับมือกับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่าตนเองอยู่แล้ว
ตะขาบนับไม่ถ้วนได้ทำลายตัวเองอยู่ข้างกายราชาแห่งพิษ พลังวิญญาณของเขาโคจรไปทั่วร่าง ตะขาบเหล่านั้นก็ได้พ่นไอพิษออกมา
“ถึงแม้ว่าเจ้าจะเป็นยอดฝีมือขั้นมหาจักรพรรดิระดับห้า แต่ข้าก็มีกำลังมากพอที่จะจัดการกับเจ้าได้”
ตะขาบพิษของราชาแห่งพิษนั้นเป็นพิษเฉพาะ และเป็นพิษที่รุนแรงมาก การกัดกร่อนของพิษนั้นมีฤทธิ์ที่ร้ายแรงมาก อย่างน้อยก็ทำให้หลิงไม่อาจเข้าใกล้เขาได้
ขวดยาหลายขวดถูกมู่เฉียนซีโยนออกไป และเสียงเย็นยะเยือกของนางก็ดังขึ้น “ผนึกมังกรวารี!”
เพล้ง เพล้ง เพล้ง! ขวดยาแตกกระจาย ยาได้สาดลงมาราวกับสายฝน และพิษอันรุนแรงของตะขาบเหล่านั้นก็ได้สลายหายไปทั้งหมด
สีหน้าของราชาแห่งพิษพลันเปลี่ยนไปทันที “สาวน้อย นี่เจ้าสาดสิ่งใดลงมา บัดซบยิ่งนัก!”
ขณะที่เขาจ้องไปที่มู่เฉียนซีด้วยความโกรธเกรี้ยว กระบี่ยักษ์ก็ได้ทาบลงที่คอของเขาแล้ว และแทบจะทำให้เขาแหลกเป็นเสี่ยง ๆ
“เจ้าดุเช่นนี้ มันจะทำให้ซีเอ๋อร์ของข้าตกใจเอาได้” พิษที่ปกป้องชีวิตของเขาได้สลายหายไปแล้ว ตอนนี้เขาไม่อาจตอบโต้หลิงได้เลย ทำได้เพียงแค่ยอมรับให้เขากดขี่
เขายื่นมือออกมาจับกระบี่ยักษ์นั่น คิดจะใช้พิษของตัวเองกัดกร่อนกระบี่ยักษ์เล่มนั้นให้
