ารย์ใหญ่เขาไปอยู่ที่ไหน!”
“พวกข้าได้ขอความช่วยเหลือไปยังอาจารย์ใหญ่ตั้งนานแล้ว แต่ตอนนี้เขาก็ยังไม่ปรากฏตัวออกมาเลย!”
“อาจารย์ใหญ่ไปไหนมาไหนเทพไม่รู้ผีไม่เห็นมาโดยตลอด พวกข้าก็เป็นกังวลใจอยู่เหมือนกัน”
มู่เฉียนซีรู้ว่าพวกเขาไม่ได้กล่าวคำโกหก ดูเหมือนว่าการหาอาจารย์ใหญ่ให้มาหลอมตัวกระบี่มังกรเพลิงของนางนี้ มันไม่ใช่เรื่องง่ายดายเลย
หลิงกล่าวว่า “ซีเอ๋อร์อยากเจอคนผู้นั้น จะทำสิ่งใด ?”
มู่เฉียนซีกล่าว “กระบี่ของข้าหักแล้ว นักหลอมอาวุธทั่วไปไม่สามารถหลอมตัวกระบี่ให้ข้าได้ ต้องเป็นยอดปรมาจารย์หลอมอาวุธเท่านั้นถึงจะหลอมได้ เพียงแต่ทั่วทั้งเสียโจว ดูเหมือนว่าจะมีแค่อาจารย์ใหญ่ของสำนักศึกษาซวนเสียเท่านั้นที่เป็นยอดปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ”
“ซีเอ๋อร์บอกว่าทั่วทั้งเสียโจวมีเพียงคนเดียว แต่ดินแดนสี่ทิศ ไม่ได้มีเพียงคนเดียวสักหน่อย”
มู่เฉียนซีกล่าวถาม “หรือว่าอารองรู้จักนักหลอมอาวุธคนอื่นที่ไหน ?”
“ผู้ที่เสาะแสวงหา อยู่ตรงหน้านี่เอง ซีเอ๋อร์อยากได้อาวุธใด อารองหลอมให้เจ้าได้ทุกอย่าง”
ในใจมู่เฉียนซีรู้สึกดีใจ แต่ก้นบึ้งหัวใจของผู้อาวุโสทั้งห้ากลับเย็นยะเยือก ในมือของพวกเขาไม่มีหมากต่อรองแล้ว จะทำเช่นไรให้พวกเขาช่วยล่ะ
เจ้าหนุ่มผู้นี้ดูเหมือนว่าอายุจะยังไม่ถึงสามสิบปีด้วยซ้ำ แต่เป็นนักหลอมอาวุธแล้ว ช่างน่าทึ่งเกินไปแล้ว!
มู่เฉียนซีกล่าว “ในเมื่อพวกเจ้าหาอาจารย์ใหญ่ไม่เจอ เช่นนั้นหากพวกเจ้าตอบตกลงใน