ามสามารถ นี่มันจะเอาจริงแล้ว”
อู๋ตี้ “นายท่าน พวกเราไปทางถ้ำลึกนั่นเถอะ ที่นี่อันตรายเกิน อยู่ต่อเกรงว่าจะไม่เหมาะนัก!”
“ตกลง”
มู่เฉียนซีเดินไปที่ด้านในสุด หลังจากนั้นไม่นาน เสียงดังราวกับว่าจะผ่าเขาป้าหวังแห่งนี้ออกเป็นซีกลอยมาให้ได้ยิน ฉับพลันรังที่แข็งแรงแห่งนี้พังทลายลง
ทางข้างหน้าถูกปิดกั้นเอาไว้อย่างแน่นหนา ราชามังกรตัวมหึมานั่นเข้ามาด้านในนี้ไม่ได้แล้ว ทว่าในขณะเดียวกัน นางจะออกไปจากที่นี่ได้อย่างไร
เสี่ยวหงทำหน้าเครียด ในขณะที่อู๋ตี้กล่าวออกมาว่า “นายท่านสบายใจได้ ถึงต่อให้ต้องขุด พวกเราก็จะขุดจนเปิดทางให้นายท่านออกไปได้”
— ครืน! —
ทางด้านหลังของถ้ำในเขา เกิดปากทางขึ้นแห่งหนึ่ง
มู่เฉียนซีเห็นเช่นนั้นก็โพล่งออกมา “นั่น เรารีบออกไปเร็ว ถ้ำแห่งนี้กำลังจะจบสิ้นแล้ว”
พวกเขาวิ่งออกมาจากปากทางที่ร้าวจนเกิดทางออก แต่ปรากฏว่าที่ตรงนั้นนอกเหนือความคาดหมายเพราะมันคือ…
หน้าผา!
“หน้าผา อ๊ากกก! นายท่าน ระวังตัวด้วย!” เสี่ยวหงโวยวายลั่น
มู่เฉียนซีรีบหยุดฝีเท้า นางเกือบหยุดไม่ทันแล้วแต่ดีที่สติและเสียงของเจ้าเสี่ยวหงช่วยไว้ นางถอนหายใจพลางนำเอาเชือกปีนผาออกมาเส้นหนึ่ง แม้มาอยู่ยังโลกแห่งนี้แล้วแต่เรื่องของอุปกรณ์การเดินป่าและปีนผานั้น นางเตรียมพร้อมมาอย่างครบมือไม่ขาดเลยแม้แต่สิ่งเดียว
อย่างไรเสียก่อนหน้านี้นางก็เคยปีนผาเก็บสมุนไพรอยู่เป็นประจำ นางเอาเชือกมาทำเป็นบ่วงวงกลมแล้วไปคล้องกับหิ
